Φώτης Περλικός - Ατομικά Δικαιώματα, Ελεύθερη Οικονομία, Ανοιχτή Κοινωνία
Ευρωκαταδίκη υπέρ των εργασιακών δικαιωμάτων των αποφοίτων παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων 

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία χαιρετίζει τη σημερινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου με την οποία υπογραμμίζεται ότι η μη αναγνώριση από τη χώρα μας των διπλωμάτων και των εργασιακών δικαιωμάτων των αποφοίτων των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών και των παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων συνιστούν παραβίαση του κοινοτικού δικαίου.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υπενθυμίζει ότι στις 20 Οκτωβρίου 2007 έληξε η προθεσμία που έθετε η κοινοτική οδηγία 2005/36/ΕΚ της 7ης Σεπτεμβρίου 2005 που κατοχυρώνει τα επαγγελματικά δικαιώματα όσων διαθέτουν πτυχία ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, ανεξάρτητα από τον τόπο των σπουδών τους. Η οδηγία αυτή αποτελεί αναθεώρηση και συμπλήρωση της παλαιότερης 89/48/ΕΟΚ της 21ης Δεκεμβρίου 1988, η μη έγκαιρη εφαρμογή της οποίας οδήγησε στην καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου C-365/93 κατά της Ελλάδας στις 23 Μαρτίου 1995.

Στη πολιτική παραβίασης του κοινοτικού δικαίου συναινούσαν όλα τα κόμματα με στόχο να μην αποκτήσουν ποτέ επαγγελματικά δικαιώματα στην Ελλάδα όσοι Έλληνες πολίτες διαθέτουν πτυχία πανεπιστημίων του εξωτερικού ή παραρτημάτων τους που λειτουργούν νόμιμα στη χώρα. Έτσι, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, στο όνομα της “δημόσιας δωρεάν παιδείας”, δεν δίσταζαν να παρανομούν για να μη ξεφύγει η ελληνική παιδεία από τον διακομματικό έλεγχο των καθηγητικών και φοιτητικών συντεχνιών που λεηλατούν τους πόρους της εκπαίδευσης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οι φόροι που διαθέτει ο έλληνας φορολογούμενος για την παιδεία αποτελούν δική του περιουσία, την οποία και θα πρέπει να είναι ελεύθερος να διαθέτει στο εκπαιδευτικό ίδρυμα (κρατικό ή παράρτημα ξένου πανεπιστημίου) που αυτός, και μόνο αυτός, επιλέγει να εμπιστευτεί την μόρφωση των παιδιών του. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο εφόσον κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα ανεξαρτητοποιηθεί από το κράτος και η χρηματοδότηση του εξαρτηθεί αποκλειστικά από την απόφαση κάθε γονέα να το επιλέξει για την εκπαίδευση των παιδιών του. Η χρηματοδότηση αυτή μπορεί να γίνεται μέσω ενός κουπονιού εκπαίδευσης που θα διατίθεται κατ΄έτος, από το κράτος, στον κάθε γονέα φοιτητή ή μαθητή και το οποίο θα είναι εξαργυρώσιμο για να καλύψει τα “δίδακτρα” του εκπαιδευτικού ιδρύματος που ο ίδιος επέλεξε. Με σημερινούς υπολογισμούς, κάθε γονέας θα δικαιούνταν για κάθε του παιδί ένα κουπόνι αξίας 4.000 ευρώ κατ΄έτος, όσο δηλαδή κοστίζει η “δωρεάν” δημόσια εκπαίδευση για κάθε μαθητή και φοιτητή της χώρας μας κάθε χρόνο.

Η σημερινή απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου μπορεί να αποτελέσει την αρχή για τη διεύρυνση του ανταγωνισμού στην εκπαίδευση και να συμβάλλει στην αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων εκπαιδευτικών υπηρεσιών προς όφελος των νέων της χώρας.  

2o Συνέδριο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας 

Κόντρα στο ζοφερό κλίμα των ημερών, η Φιλελεύθερη Συμμαχία διοργάνωσε με εξαιρετική επιτυχία το 2ο συνέδριό της στο ξενοδοχείο President στις 18-19 Οκτωβρίου 2008.

Οι εργασίες του συνεδρίου ξεκίνησαν με χαιρετισμό του βουλευτή κ. Πέτρου Τατούλη Image, του προέδρου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητήριου Αθηνών κ. Κωνσταντίνου Μίχαλου Image, και του κ. Στέφανου Μάνου Image. Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του κ. Τατούλη είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα του. Στη βαρυσήμαντη αυτή ομιλία του -που απο πολλούς χαρακτηρίστηκε μανιφέστο- ο κ. Τατούλης ανέδειξε τη δυναμική του Φιλελευθερισμού ως μόνης επιλογής ευημερίας και προόδου. Ο κ. Μίχαλος στη συνέχεια υπογράμμισε την ανάγκη ελεύθερων αγορών και φιλελεύθερων πολιτικών επιλογών, ενώ ο κ. Μάνος προανήγγειλε ένα εξαιρετικά ζοφερό 2009 και ανέδειξε την επείγουσα ανάγκη νέων πολιτικών πρωτοβουλιών.

Επίσης διαβάστηκαν γραπτοί χαιρετισμοί του πρώην προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Βασιλείου, του καθηγητή του Παντείου πανεπιστημίου κ. Διαμαντόπουλου, του παλαίμαχου αγωνιστή του φιλελευθερισμού κ. Μάρκου Δραγούμη, του εκπροσώπου της ΟΛΚΕ κ. Θέμη Κατσιγιάννη, του δημάρχου Βύρωνα κ. Χαρδαλιά και προβλήθηκε βιντεοσκοπημένο μήνυμα της προέδρου του ELDR κ. Annemie Neyts.

Αργότερα, ο κ. Ανδρέας Ανδριανόπουλος σε ομιλία του αναφέρθηκε στον κρατικό παρεμβατισμό ως μια από τις κύριες αιτίες της κρίσης στις ΗΠΑ καθώς τον χορό των καταρρεύσεων τον έσυραν οι Τράπεζες – δημιουργήματα του Κογκρέσου - Fanny Mae και Freddy Mac, που βρίσκονταν κάτω από αυστηρότατο κρατικό έλεγχο.

Η πρώτη ημέρα των εργασιών περιέλαβε επίσης τέσσερεις θεματικές ενότητες, στις οποίες εκλεκτοί ομιλητές συζήτησαν με τα μέλη και τους φίλους της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για την Ευρώπη και τον κόσμο, για την ελεύθερη οικονομία, για την ανοικτή κοινωνία, για την κοινωνία των πολιτών και το διαδίκτυο, για το φιλελευθερισμό και την αριστερά. Τη δεύτερη ημέρα των εργασιών, σε κλίμα ενθουσιασμού και εξωστρέφειας, συζητήθηκε και εγκρίθηκε ο απολογισμός των δραστηριοτήτων του κόμματος και ο προγραμματισμός του για το 2009.

Το 2ο Συνέδριο της Φιλελεύθερης έτυχε ευρύτατης δημοσιότητας από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

 

Image

Διεθνής κρίση και ελληνικός λαϊκισμός 

Η συζήτηση για την εξήγηση της πρόσφατης οικονομικής κρίσης θα κρατήσει καιρό. Ενδεικτικά αναφέρω, χρειάστηκαν περίπου 4 δεκαετίες για να κατανοηθεί η κρίση του 1929 και τα αίτιά της, ενώ στην λαϊκή φαντασία/μυθολογία ακόμα οι εξηγήσεις αυτές δεν έχουν εντυπωθεί (αλλά μηρυκάζονται διαρκώς συνθηματολογικές εξηγήσεις ιδεοληπτικού χαρακτήρα εναντίον των αγορών). Σίγουρα αυτή τη φορά δεν θα χρειαστούμε τόσο, διότι και πολύ καλύτερα αναλυτικά εργαλεία έχουμε και η εκτίναξη των τεχνολογιών της επικοινωνίας καθιστούν πολύ ευκολότερο τον δημόσιο διάλογο και διότι οι οικονομίες λειτουργούν με ταχύτερους ρυθμούς και πολύ συντομότερα γίνονται ορατά τα αποτελέσματα μιας πολιτικής.Δεν βιάζομαι να πάρω μέρος στα άπειρα μνημόσυνα του καπιταλισμού και της ελεύθερης αγοράς που τελούνται καθημερινά από τους ιδεολογικούς τους εχθρούς τον τελευταίο μήνα. Διότι ο καπιταλισμός έχει επιβιώσει πολύ χειρότερων κρίσεων και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα ξαναεπιβιώσει και διότι η ελεύθερη αγορά ως μηχανισμός δεν μπορεί να κατηγορείται για ένα αποτέλεσμα, όταν υπήρχαν έντονες και σαφείς κρατικές παρεμβάσεις που παρέκαμπταν τις ασφαλιστικές της δικλείδες λειτουργίας. Υπήρξε πολιτική παρέμβαση για εξυπηρέτηση πολιτικών στόχων έξω από κάθε λογική και λειτουργία της αγοράς (πχ CRA, Freddie Mac, Fannie Mae, τεχνητά χαμηλά επιτόκια). Σε ένα τέτοιο μεικτό σύστημα πρέπει να αποδοθούν οι ευθύνες και να αναζητηθούν οι αιτίες, όχι σε ιδεοληψίες και ανύπαρκτα φαντάσματα. Ώρες ώρες η κατάσταση με την κριτική που ακούγεται μοιάζει σαν να έχουμε πάρει ένα αυτοκίνητο, να του έχουμε κόψει τα φρένα, να έχουμε βάλει έναν τυφλό να οδηγάει και όταν τρακάρει να κατηγορούμε τις μηχανές εσωτερικής καύσης ή τους νόμους της θερμοδυναμικής και να ζητάμε την επιστροφή στα ασφαλή κάρα.

Τον τελευταίο αιώνα ο κόσμος έχει γνωρίσει μία και μόνο καπιταλιστική οργάνωση της οικονομίας, το μεικτό σύστημα. Ένα σύστημα που συνδυάζει την ύπαρξη ιδιωτικής αγοράς με την κρατική παρέμβαση. Ο βαθμός της κρατικής παρέμβασης κυμαίνεται από περιορισμένος έως εκτεταμένος και η ατομική οικονομική ελευθερία αντίστοιχα από μεγάλη έως ανύπαρκτη. Η μεγιστοποίηση της ατομικής ελευθερίας και ο περιορισμός της κρατικής παρεμβατικότητας αναγνωρίζονται από τους φιλελεύθερους ως βασικός μοχλός της προόδου και της ανάπτυξης. Και αυτό δεν θίγεται από τις αποτυχίες κανενός μεικτού συστήματος, αντίθετα είναι μια ξεκάθαρη αποδεδειγμένη στατιστικά τάση σε ένα τεράστιο εύρος κρατών και συστημάτων και σε μεγάλο βάθος χρόνου, ανεξάρτητα παροδικών διακυμάνσεων.

Χρωστάμε πάρα πολλά στους διανοητές που στις δύσκολες δεκατίες μετά το 1930 κράτησαν αναμένη την φλόγα της Ελευθερίας, κόντρα στα κυρίαρχα ρεύματα και στην πολιτική και στην επιστήμη, μέχρι την πανηγυρική δικαίωση μεταπολεμικά. Ο ψυχολογικός κουρνιαχτός που σηκώνει κάθε κρίση κάνει τον παρεμβατισμό ελκυστικό. Είναι μια φυσική τάση αναζήτησης ασφάλειας που νοιώθει κάθε άνθρωπος σε στιγμές αβεβαιότητας. Είναι πολύ δύσκολο σε ψυχολογικά φορτισμένες εποχές να εξηγηθεί γιατί το κράτος όχι μόνο δεν είναι ο προστάτης από την κρίση, αλλά αποτελεί μέρος και αίτιό της. Όπως είναι δύσκολο να πείσεις έναν άρρωστό ότι δεν πρέπει να πάρει κάποιο φάρμακο, που δεν ταιριάζει με την περίπτωσή του , γιατί θα του κάνει περισσότερο κακό από καλό.

Αυτήν την ψυχολογική ανασφάλεια εκμεταλλεύονται σήμερα στη χώρα μας, μια χώρα με συγκρίσιμο μέγεθος κράτους και κρατικού παρεμβατισμού με χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, οι λαϊκιστές υποστηρικτές του πλέον αποτυχημένου μεικτού συστήματος, του ελληνικού. Την ώρα που το κράτος και πολιτικοί διαχειριστές του ευθύνονται για την κατασπατάληση των χρημάτων των κρατικών ασφαλιστικών ταμείων, για την χρεοκοπία της Ολυμπιακής, τα ελλείμματα του ΟΣΕ, της ζημίες της ΔΕΗ κτλ., ακούμε πιο έντονα από ποτέ τις φωνές των υπερασπιστών αυτής της χρεοκοπημένης πολιτικής, στο όνομα της προστασίας από την “κερδοσκοπία των αγορών”. Η πολιτική όμως αυτή έχει τόση σχέση με ότι συμβαίνει διεθνώς όσο η διαχείριση της Lufthansa με αυτήν της Lehman (δηλαδή καμία). Μάλιστα στην Ελλάδα φτάνουν σε τέτοιο επίπεδο λαϊκισμού να διαφωνούν με το σχέδιο Paulson γιατί “κοινωνικοποιεί τις ζημιές” (ορθό), την ώρα του υπερασπίζονται στην Ελλάδα ακριβώς εκείνες τις πολιτικές που εδώ και δεκαετίες “κοινωνικοποιούν τις ζημιές” των δημόσιων επιχειρήσεων στην πλάτη του Έλληνα φορολογούμενου, αφαιρώντας πόρους από την υγεία, την εκπαίδευση ή το περιβάλλον.

Κι όμως, αυτές οι παντελώς άσχετες και αυθαίρετες λαϊκιστικές γενικεύσεις είναι ο κανόνας αυτή τη στιγμή στον ελληνικό δημόσιο διάλογο. Γενικεύσεις που νομιμοποιούν τους πολιτικούς των κομμάτων εξουσίας να συνεχίσουν την καταλήστευση του κράτους και των φορολογούμενων, τις προσοδοθηρικές ομάδες πίεσης να αποσπούν προκλητικά προνόμια και απολαβές και ιδεολογικά φαντάσματα να βγαίνουν από τα χρονοντούλαπά τους. Με τελικό οικονομικό αποτέλεσμα την παράταση και την ένταση της κρίσης. Η αποφυγή μιας νέας «κόκκινης δεκαετίας», με τις οικονομικές αλλά πολιτικές συνέπειες που συνεπάγεται, αποτελεί υπόθεση όλων όσων πιστεύουν στην ανοιχτή κοινωνία.

Προσφυγή κατά της κυβέρνησης για το “σύμφωνο” των αθέμιτων διακρίσεων 

Χθες 9.10.2008 κατατέθηκε στη Βουλή από το υπουργείο Δικαιοσύνης ένα πολυδιαφημισμένο νομοσχέδιο, το οποίο περιέχει παγκόσμια πρωτοτυπία: καθιερώνει δικαίωμα σύναψης “συμφώνου ελεύθερης συμβίωσης” αποκλειστικά και μόνο για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Εξαιρώντας τα ομόφυλα ζευγάρια από την δυνατότητα σύναψης συμφώνου συμβίωσης, η κυβέρνηση παραβιάζει το δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, σε συνδυασμό με την απαγόρευση αθέμιτων διακρίσεων (άρθρα 8 και 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου), όπως έχει ήδη γνωμοδοτήσει η Εθνική Επιτροπή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ο αποκλεισμός των ομόφυλων ζευγαριών από το δικαίωμα σύναψης συμφώνου συμβίωσης συνεπάγεται επίσης παράβαση θεμελιωδών ελευθεριών του Κοινοτικού Δικαίου.

Η Ελλάδα, ως χώρα υποδοχής ευρωπαίων πολιτών, απαγορεύοντας τη σύναψη συμφώνου συμβίωσης σε ομόφυλα ζευγάρια, αρνείται την ιδιότητα του “μέλους της οικογένειας” σε πρόσωπα έχουν συνάψει σύμφωνο με ομόφυλους τους ευρωπαίους πολίτες (σε άλλα κράτη της ΕΕ) ή επιθυμούν να συνάψουν σύμφωνο στην Ελλάδα. Με αυτό τον τρόπο, η κυβέρνηση αποστερεί από τα ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης σε άλλα κράτη της ΕΕ, τα διευρυμένα κοινοτικά οικογενειακά δικαιώματα εισόδου, εξόδου, προσωρινής και μόνιμης διαμονής στην Ελληνική επικράτεια, όπως αυτά προβλέπονται στην Οδηγία 2004/38.
Τα νομικά προβλήματα σχετικά με τις κοινοτικού δικαίου υποχρεώσεις της Ελλάδας είχε επιγραμματικά επισημάνει το Σεπτέμβρη του 2008 και ο Επίτροπος κ. Μπαρρό, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπεύθυνος για τις εσωτερικές υποθέσεις. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προσφεύγει σήμερα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ζητώντας να ασκήσει τις αρμοδιότητές της, ώστε η Ελλάδα να άρει τις αθέμιτες διακρίσεις που εμποδίζουν σε ομόφυλα ζευγάρια να ασκήσουν τις θεμελιώδεις κοινοτικές ελευθερίες της εισόδου, εξόδου, προσωρινής και μόνιμης διαμονης στην Ελληνική επικράτεια. Αυτό θα επιτευχθεί με την άρση της αθέμιτης διάκρισης και την κατοχύρωση του δικαιώματος σύναψης συμφώνου συμβίωσης για όλα τα ζευγάρια, ετερόφυλα και ομόφυλα.

Σε περίπτωση που η κυβέρνηση δεν συμμορφωθεί προς τις κοινοτικές της υποχρεώσεις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να παραπέμψει την Ελλάδα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Την Φιλελεύθερη Συμμαχία εκπροσωπεί ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο δικηγόρος Βασίλης Σωτηρόπουλος.

Διεθνής οικονομική κρίση και εγχώρια πολιτική ανεπάρκεια 

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της επισημαίνει την  παραπληροφόρηση των Ελλήνων πολιτών σχετικά με τη πραγματική φύση και τα αίτια της οικονομικής κρίσης στις ΗΠΑ. Η καταγγελία των αγορών και η θεοποίηση της κρατικής παρέμβασης αποτέλεσαν τον κοινό παρανομαστή της επιχειρηματολογίας του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Επιπλέον, πολιτικοί όλου του πολιτικού φάσματος προβλέπουν, για άλλη μια φορά, την κατάρρευση του καπιταλισμού χωρίς να εξηγούν γιατί δεν επαληθεύτηκαν παρόμοιες προηγούμενες προβλέψεις τους. Για άλλη μια φορά ο άκρατος κρατισμός χρησιμοποιήθηκε από τους πολιτικούς όλων των παρατάξεων με στόχο τη συγκάλυψη της άγνοιάς τους για τη  πολύπλοκη διεθνή πραγματικότητα.

Όπως είναι γνωστό η κατάρρευση της αγοράς κατοικίας στις ΗΠΑ  προκλήθηκε από την κατάρρευση των δύο κολοσσών της αγοράς ενυπόθηκων δανείων, της Fannie Mae και της Freddie Mac που κατέχουν ή έχουν εγγυηθεί σχεδόν το ήμισυ από τα 12 τρισεκατομμύρια δολάρια των εκκρεμών ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ. Τα ομόλογα της Fannie Mae και της Freddie Mac έχαιραν ιδίου κύρους με εκείνα του αμερικανικού δημοσίου γιατί οι δύο αυτοί οργανισμοί  είναι ημικρατικοί και τα ομόλογα που εξέδιδαν εξασφάλιζαν μεγαλύτερες αποδόσεις από αυτά των ιδιωτών ανταγωνιστών τους. Ο κρατικός παρεμβατισμός στην αγορά κατοικίας στις ΗΠΑ, μέσω των δύο αυτών οργανισμών, οδήγησε σε σκάνδαλα που είδαν το φώς της δημοσιότητας το 2003 και στη κατάρρευση του συνόλου της αγοράς κατοικίας.

 Image

ΟΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (ALDE) ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΛΥΣΕΩΝ

Για τους λόγους αυτούς η αιτούμενη ελευθερία διοχέτευσης δισεκατομμυρίων δολαρίων στα ταμεία των Fannie Mae και Freddie Mac δεν μπορεί να θεωρηθεί λύση καθώς ο μεγαλύτερος κρατικός παρεμβατισμός που εισάγει το σχέδιο Πόλσον θα επιδείνωνε μια ήδη στρεβλή κατάσταση της αγοράς. Η άρνηση, από μεγάλο αριθμό ρεπουμπλικάνων και δημοκρατικών βουλευτών, να ακολουθήσουν τις υποδείξεις των ηγεσιών τους και η καταψήφιση του σχεδίου Πόλσον μόνο θλιβερούς συνειρμούς δημιουργούν σε όσους θα κάνουν συγκρίσεις με τη λειτουργία του Ελληνικού Κοινοβουλίου και τον ρόλο των Ελλήνων βουλευτών.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι οι αντιδράσεις στο σχέδιο αυτό είναι δικαιολογημένες καθώς η διάσωση των Fannie Mae και Freddie Mac με χρήματα των αμερικάνων φορολογουμένων συνιστούν μια απαράδεκτη κρατική παρέμβαση που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τις ζημιές. Παραδόξως, κατά της πολιτικής που ιδιωτικοποιεί τα κέρδη και κοινωνικοποιεί τις ζημιές συντάχθηκε, σε ένα παραλήρημα αριστερισμού, ο κ. Παπανδρέου στην εφημερίδα Επενδυτής, για να ακολουθήσει και ο Συνασπισμός, διαρρηγνύοντας τα ιμάτια τους για τις ζημιές που καλούνται να πληρώσουν οι αμερικάνοι φορολογούμενοι.

Ούτε ο κ. Παπανδρέου όμως, αλλά ούτε ο Συνασπισμός, θεώρησαν σκόπιμο να εξηγήσουν στους Έλληνες πολίτες γιατί δεν δείχνουν ανάλογη ευαισθησία και για τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων οι οποίοι πληρώνουν τις ζημιές των Ελληνικών ΔΕΚΟ επί δεκαετίες.

“Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα” για πλήρη, αξιόπιστη και χρήσιμη πληροφόρηση των πολιτών 

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της υποστηρίζει το αίτημα της ανοικτής και ελεύθερης πρόσβασης στα δημόσια δεδομένα που διεκδικεί η κίνηση πολιτών για “Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα” (4Δ). Σε μια περίοδο πλήρους αδιαφάνειας που τα κρούσματα λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας, είτε πρόκειται για εδαφικές εκτάσεις ή για χρήματα των φορολογουμένων, γίνονται καθημερινό φαινόμενο, η πρωτοβουλία της κίνησης πολιτών 4Δ αποτελεί ελπιδοφόρο μήνυμα αντίστασης και ευθύνης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμερίζεται την εκτίμηση της κίνησης πολιτών 4Δ ότι η πρόσβαση των πολιτών στα δημόσια δεδομένα απαντά στο αίτημα για διαφάνεια, διευκολύνει και προάγει την έρευνα, δημιουργεί συνθήκες για την ανάπτυξη της καινοτομίας και την δημιουργία υπηρεσιών που απαντούν στις ανάγκες των πολιτών, διευκολύνει τον έλεγχο της εξουσίας και ενθαρρύνει κινήσεις των πολιτών “από τα κάτω”.

Το Ελληνικό κράτος περιφρονεί και αρνείται για δεκαετίες το δικαίωμα των πολιτών για πρόσβαση στη δημόσια πληροφορία, ενώ ταυτόχρονα επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο για να αποκτήσει αθέμιτη πρόσβαση στις προσωπικές πληροφορίες του κάθε πολίτη. Με τον τρόπο αυτό το Ελληνικό κράτος παραβιάζει το δικαίωμα των πολιτών να έχουν πρόσβαση στη δημόσια πληροφορία αλλά και το δικαίωμά τους για προστασία των προσωπικών τους δεδομένων.

Το Ελληνικό κράτος αντιμετωπίζει, και στον τομέα της πρόσβασης στα δημόσια δεδομένα, τους πολίτες ως “υπηκόους” παραβιάζοντας διεθνείς συστάσεις και κοινοτικές οδηγίες όπως την οδηγία 2003/98/ΕΚ περί χρήσης πληροφοριών του δημόσιου τομέα. Όλοι πλέον γνωρίζουν ότι το Ελληνικό κράτος είτε κρατά σαν επτασφράγιστο μυστικό τα στοιχεία που αφορούν την άσκηση σημαντικών νομοθετικών, εκτελεστικών και δικαστικών του εξουσιών, ή σε άλλες περιπτώσεις προτιμά να μην διαθέτει στοιχεία για κρίσιμες δραστηριότητές του. Οι περισσότεροι πολίτες είναι πλέον πεισμένοι ότι όταν το Ελληνικό κράτος δημοσιεύει στοιχεία αυτά είναι συνήθως ψευδή που στοχεύουν στο να εξαπατήσουν τους Έλληνες πολίτες ή/και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι το κράτος δεν νομιμοποιείται να εισπράττει κανένα έσοδο και να διαχειρίζεται κανένα δημόσιο πόρο εφόσον δεν κοινοποιεί στους πολίτες πλήρη, λεπτομερή και ακριβή στοιχεία που να πιστοποιούν τη χρηστή διαχείρισή τους. Η κοινοποίηση των στοιχείων αυτών, όποτε γίνεται, θα πρέπει να συνοδεύεται από αξιολόγηση ανεξάρτητης αρχής περί της αξιοπιστίας των στοιχείων που κοινοποιήθηκαν και της επίτευξης των στόχων για τους οποίους διατέθηκαν οι συγκεκριμένοι πόροι.  Για τους λόγους αυτούς η διεκδίκηση πρόσβασης στη δημόσια πληροφορία θα μείνει κενό γράμμα αν δεν συνοδευτεί από ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις της λειτουργίας του κράτους ώστε η δημόσια πληροφορία, εκτός από προσβάσιμη, να είναι πλήρης, αξιόπιστη και χρήσιμη για τους πολίτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία στο πρόγραμμά της προτείνει όλα τα μέτρα που ικανοποιούν αυτό το στόχο.

Όσο η λεηλασία του δημόσιου χρήματος συνεχίζεται κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης 

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της χαρακτηρίζει παραπλανητικές τις δικαιολογίες της κυβέρνησης για τα νέα φορολογικά μέτρα γιατί αποκρύπτουν ότι το κεντρικό πρόβλημα κάθε προϋπολογισμού αποτελούν οι συνεχώς αυξανόμενες σπατάλες του κράτους. Οι αριθμοί(*) είναι αμείλικτοι:

·         Τα έσοδα του προϋπολογισμού ανήλθαν σε € 22,95 δις στο πρώτο εξάμηνο του 2008 και ήταν αυξημένα μόνο κατά 4,3% σε σχέση με το 2007 δηλαδή σημαντικά χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 13,0%.

·         Οι καταναλωτικές δαπάνες του κράτους θα φθάσουν τα € 49,55 δις το 2008 και θα είναι αυξημένες κατά 10,5% σε σχέση με το 2007, δηλαδή σημαντικά χαμηλότερες από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού του 2008 για αύξησή τους κατά 8,3%. Έτσι, οι δαπάνες αυτές του κράτους που ήταν € 28,3 δις το 2002 αυξήθηκαν μέσα σε έξι μόνο χρόνια κατά € 21,2 δις (ή κατά 75,1%) και ανήλθαν από 18% του ΑΕΠ το 2002, στο 20,2% του ΑΕΠ το 2008 (μέση ετήσια αύξηση στην 6ετία: 10,9% κατ΄ έτος).

·         Η έκρηξη αυτή των δαπανών του κράτους το 2008 οφείλεται α) στην αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων και των συντάξεων του Δημοσίου κατά 8,6% β) στην αύξηση των επιχορηγήσεων για κάλυψη των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων κατά 19,4%, γ) στην αύξηση κατά 18,2% άλλων κρατικών δαπανών (ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού, ΕΛΓΑ κλπ). Για τη κάλυψη αυτών των δαπανών εξανεμίστηκαν μέσα σε τρεις μήνες τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους (από 4,9 δισεκατομμύρια ευρώ τον Μάρτιο του 2008 μειώθηκαν σε 961 εκατομμύρια ευρώ τον Ιούνιο του 2008).

·         Οι αποτυχίες αυτές εκτέλεσης των προϋπολογισθέντων εσόδων και δαπανών συνεπάγονται διαμόρφωση του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης άνω του 2,5% του ΑΕΠ έναντι της εκτίμησης του προϋπολογισμού για το 2008 για έλλειμμα μόνο 1,6% του ΑΕΠ.

Αποδεικνύεται από τα παραπάνω ότι το κεντρικό πρόβλημα κάθε προϋπολογισμού αποτελούν οι σπατάλες του κράτους που έφτασαν τα 50 δις ευρώ το 2008 και αυξάνονται κατά 11% κάθε χρόνο. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της σπατάλης αφορά χρήματα των φορολογούμενων πολιτών που καταλήγουν στις τσέπες των παρασιτικών ομάδων που λυμαίνονται τα ασφαλιστικά ταμεία, τα νοσοκομεία, τα δημόσια έργα, την εκπαίδευση… Για το ζήτημα αυτό η κυβέρνηση δεν λέει λέξη, ενώ ανακοινώνει θρασύτατα ότι εάν τα νέα φορολογικά μέτρα δεν αποδώσουν τότε θα ακολουθήσουν νέοι φόροι. Αποτελεί όμως έσχατο λαϊκισμό και η στάση της αντιπολίτευσης που ενώ κατακρίνει δριμύτατα τα φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης διεκδικεί ταυτόχρονα περισσότερες κρατικές δαπάνες και αντιδρά λυσσαλέα όποτε θίγονται τα συμφέροντα των παρασιτικών ομάδων που λεηλατούν το χρήμα των φορολογουμένων.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, όσο η λεηλασία των χρημάτων των φορολογουμένων συνεχίζεται, και μάλιστα αυξανόμενη, κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης καθώς συντηρεί μια γενικευμένη κλεπτοκρατία. Αυτό είναι το μείζον πολιτικό πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει κάθε κυβέρνηση στο πεδίο της οικονομίας. Από τη στάση τους σε αυτό το ζήτημα κρίνονται καθημερινά τα πολιτικά κόμματα, οι πολιτικοί αλλά και οι πολίτες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία έχει καταθέσει μέτρα, σύμφωνα με τα σχετικά διεθνή πρότυπα, που η εφαρμογή τους θα ορθολογικοποιήσει τις δημόσιες δαπάνες, θα προωθήσει τη διαφάνεια και θα εγγυηθεί την αποτελεσματική διαχείριση των χρημάτων των φορολογουμένων

« Previous PageNext Page »

 

Social Networks

Σποτάκια

Ενημέρωση

Εγγραφείτε συνδρομητές για να λαμβάνετε τις νέες καταχωρήσεις μέσω email:

e-Rooster.gr

e-Rooster Blog