Ελεύθερη επιλογή εκπαιδευτικού ιδρύματος: δικαίωμα, για κάθε νέο/νέα και γονέα, να επιλέγει ελεύθερα το δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα της αρεσκείας του σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης. Η ελεύθερη επιλογή αντικαθιστά την αναγκαστική φοίτηση στο σχολείο της γειτονιάς και την «επιλογή» πανεπιστημίου μέσω των πανελλήνιων εξετάσεων.
Η ελεύθερη επιλογή συνιστά την αυστηρότερη δυνατή αξιολόγηση και πιστοποιεί υψηλότερη ποιότητα εκπαιδευτικών υπηρεσιών που πρέπει να επιβραβεύεται. Αυτή η επιβράβευση μπορεί να γίνει μέσω της καταβολής, από το κράτος, κατά κεφαλήν επιδότησης σε κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα ανάλογα με τον αριθμό των μαθητών/φοιτητών που επιλέγουν να φοιτήσουν σε αυτό.
Η επιδότηση αυτή συνιστά μισθολογική επιβράβευση του προσωπικού του ιδρύματος που παρέχει ποιοτικές υπηρεσίες και ενισχύει τον συναγωνισμό τους προς όφελος του πολίτη.
Και μερικά επιπλέον στοιχεία για τις επιτυχίες των προγραμμάτων ελεύθερης επιλογής σχολείων:
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σας προσκαλεί στην κεντρική προεκλογική της εκδήλωση, την Τετάρτη 27 Μαΐου στις 7.00 το απόγευμα, στο ξενοδοχείο Ζαφόλια (Λεωφόρος Αλεξάνδρας 87-89, Αθήνα).
Στην ανοιχτή αυτή εκδήλωση θα απευθύνει βιντεοσκοπημένο χαιρετισμό και η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Φιλελεύθερου κόμματος (ELDR) κ. Annemie Neyts-Uyttebroeck.
Μαΐου 27, 2009 at 1:28 πμ | Uncategorized | No comment
Από όλους του ελέγχους της δημοκρατίας, το ομοσπονδιακό σύστημα υπήρξε ο αποτελεσματικότερος και ο πιο κατάλληλος. Το ομοσπονδιακό σύστημα περιορίζει την κυρίαρχη εξουσία διαιρώντας την και αποδίδοντας στην κυβέρνηση μόνο μερικά προσδιορισμένα δικαιώματα.
Λόρδος Άκτον
Είναι η ιδέα της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας ένα φιλελεύθερο όραμα, ή απλά η ονείρωξη σοσιαλδημοκρατών και συντηρητικών γραφειοκρατών; Η ενίσχυση των ομοσπονδιακών θεσμών, προστατεύουν ή απειλούν τις ατομικές μας ελευθερίες; Τελικά, μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία διευκολύνει ή εμποδίζει την γιγάντωση του ήδη υπερτροφικού κράτους;
Ο F.A.Hayek μας καταθέτει σε πολλά γραπτά του, την απερίφραστη υποστήριξή του, τόσο στο ομοσποδιακό σύστημα οργάνωσης, όσο και στην ομοσπονδιακή προοπτική της Ευρώπης. Μάλιστα το σημαντικότερο κείμενο του στο θέμα είναι γραμμένο μόλις το 1939 (The Economic Conditions of Interstate Federalism, το οποίο περιλαμβάνεται επίσης ως κεφάλαιο του βιβλίου του Individualism and Economic Order, 1948). Σε αυτό το κείμενο εξηγεί ξεκάθαρα γιατί το ομοσπονδιακό σύστημα ευνοεί τις φιλελεύθερες πολιτικές και εμποδίζει τον παρεμβατισμό, την αναδιανομή και τον προστατευτισμό. Ο συλλογισμός του στηρίζεται ουσιαστικά σε τρία βασικά επιχειρήματα.
Το πρώτο είναι ότι σε μια υπερεθνική ομοσπονδία δεν υπάρχει ανάλογο αίσθημα αλληλεγγύης μεταξύ των πολιτών, όπως αυτό που αναπτύσσεται μεταξύ πολιτών του ίδιου έθνους, με αποτέλεσμα να είναι πολύ πιο δύσκολη η υπερψήφιση ανάλογων πολιτικών προτάσεων. Με τα δικά του λόγια:
In the national state, current ideologies make it comparatively easy to persuade the rest of the community that it is in their interest to protect “their” industry or “their” wheat production. . . . The decisive consideration is that their sacrifice benefits compatriots whose position is familiar to them.
Το δεύτερο βασικό επιχείρημα του Hayek είναι ότι σε μια μη-ομογενή Ευρώπη, η οποία θα αναπτύσσεται στα πλαίσια ενός πλήρως απελευθερωμένου εμπορίου μιας κοινής αγοράς, θα αναδυθεί αναπόφευκτα μια οικονομία βασισμένη στις φιλελεύθερες αρχές. Αλλιώς θα αποτύχει.
there would have to be less government all round if federation is to be practicable
Το τρίτο επιχείρημα του Hayek είναι ότι μια ομοσπονδία, όπου κάποιες σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται από ομοσπονδιακά όργανα, είναι λιγότερο ευάλωτη σε προσοδοθηρικές ομάδες πίεσης ή εξαρτήσεις, σε σχέση με τις κυβερνήσεις των εθνικών κρατών.
Ο Hayek συνεχίζει και αφιερώνει ουσιαστικά το δωδέκατο κεφάλαιο του Συντάγματος της Ελευθερίας (Η Αμερικανική Συμβολή). Εκεί επεκτείνει τα επιχειρήματα υπέρ της ομοσπονδίας, εξηγώντας πώς τελικά η διαίρεση των εξουσιών περιορίζει σε κάθε περίπτωση την εξουσία που μπορεί να ασκήσει η κάθε μια (το παράδειγμα της χώρας μας, όπου επί της ουσίας η εκτελεστική εξουσία έχει καταργήσει κάθε έλεγχο από τις υπόλοιπες, είναι η καλύτερη συνηγορία). Ο Hayek επικαλείται και συνυπογράφει τα σχόλια του Madison και του Λόρδου Acton για την αναγκαιότητα και την αποτελεματικότητα της ομοσπονδίας και καταλήγει:
η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είναι, κατά μια πολύ προσδιορισμένη έννοια, περιορισμένη κυβέρνηση.
Την ιδεατή του πολιτειακή οργάνωση ο Hayek την περιγράφει στον τρίτο τόμο του Law, Legislation and Liberty (The Political Order of a Free People). Μια οργάνωση πολύ κοντά στο ομοσπονδιακό σύστημα των ΗΠΑ.
Τελικά, δεν είναι απειλή για τις ελευθερίες μας το ομοσπονδιακό κράτος, με ισχυρή κεντρική εξουσια. Η σημερινή κατάσταση της διογκομένης γραφειοκρατίας, των υπέρογκων αναδιανεμητικών πολιτικών (ΚΑΠ), ελεγχόμενη από τις επιμέρους εθνικές κυβερνήσεις, είναι το πρόβλημα. Μια ισχυρή ομοσπονδιακή δομή στην βάση ενός λιτού, δεσμευτικού Συντάγματος, θα ενίσχυε την εφαρμογή φιλελεύθερων πολιτικών, θα περιόριζε την αυθαιρεσία των εθνικών κρατών επί των πολιτών τους (και πάλι η Ελλάδα αποτελεί λαμπρή συνηγορία υπερ αυτού) και θα εγγυώταν τα ατομικά δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες των Ευρωπαίων πολιτών, πολύ πιο αποτελεσματικά από το σημερινό καθεστώς.
Μαΐου 27, 2009 at 1:27 πμ | Uncategorized | No comment
Την Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει ο Γκυ Βέρχοφστατ, πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου.
Ο Γκύ Βέρχοφστατ είναι επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου των Βέλγων Φιλελευθέρων και βασικός υποστηρικτής μιας ομοσπονδιακής συγκρότησης της Ευρώπης.
Στο βίντεο-μήνυμά του ο Γκυ Βέρχοφστατ δηλώνει:
Εύχομαι κάθε επιτυχία στην Φιλελεύθερη Συμμαχία. Πιστεύω ότι μια νίκη της Φιλελεύθερης Συμμαχίας είναι αναγκαία για την Ευρώπη γιατί η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει μια ομοσπονδιακή Ευρώπη, τις Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Υποστηρίζει μια Ευρωπαϊκή Ένωση που να είναι ικανή να καθορίσει μια και μοναδική στρατηγική απέναντι στη χρηματοπιστωτική κρίση, μια στρατηγική καλύτερη και ποιο αποτελεσματική από τα είκοσι επτά εθνικά σχέδια ανάκαμψης, από είκοσι επτά διαφορετικά σχέδια αντιμετώπισης αυτής της διεθνούς κρίσης. Επομένως, εάν επιθυμείτε μια ισχυρότερη Ευρώπη, μια ομοσπονδιακή Ευρώπη καλύτερα προετοιμασμένη σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, χρειαζόμαστε στην Ελλάδα την Φιλελεύθερη Συμμαχία.
Μαΐου 27, 2009 at 1:26 πμ | Uncategorized | No comment
Η πρόεδρος του ELDR, στην επιστολή της αυτή, υπογραμμίζει ότι ενώ η Ελλάδα συνεισέφερε σημαντικά στη θεμελίωση της σύγχρονης Ευρωπαϊκής Φιλελεύθερης Δημοκρατίας, η χώρα έχει ανάγκη σήμερα, περισσότερο από ποτέ, τούς υπερασπιστές των οικονομικών και πολιτικών ελευθεριών.
Στο μήνυμά της η πρόεδρος του ELDR καταλήγει λέγοντας ότι εμπιστεύεται τις ικανότητες των Ελλήνων φιλελευθέρων, της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, στη συμβολή τους για το τέλος της μονοπώλησης της Ελληνικής πολιτικής από τους Συντηρητικούς και του Σοσιαλιστές. Η Ευρώπη έχει ανάγκη την πολιτική ενδυνάμωση των φιλελευθέρων, το ίδιο και η Ελλάδα.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία από την πλευρά της, θεωρεί σημαντική την υποστήριξη που προσφέρει το ELDR και η πρόεδρός του κ. Annemie Neyts-Uyttebroeck.
Επίσης, η Φιλελεύθερη Συμμαχία γνωστοποιεί στους Έλληνες πολίτες ότι η προεκλογική εκστρατεία της για τις Ευρωεκλογές θα εγκαινιαστεί για συμβολικούς λόγους το Σάββατο 9 Μαΐου που είναι και «ημέρα της Ευρώπης».
Μαΐου 4, 2009 at 9:21 πμ | Uncategorized | No comment
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της επισημαίνει ότι η αδυναμία απόδοσης ποινικών ευθυνών σε πολιτικά πρόσωπα οφείλεται στο τείχος προστασίας που ορθώνει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών σε συνδυασμό με τη κομματική χειραγώγηση της δικαιοσύνης.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υπενθυμίζει ότι ο εκτρωματικός νόμος περί ευθύνης υπουργών (Ν. 3126/2003) ψηφίστηκε επί υπουργίας Φίλιππου Πετσάλνικου το 2003, λίγο πριν την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, ώστε να αποφύγουν στελέχη του τη φυλακή. Ο νόμος αυτός στηρίζεται στο εξίσου εκτρωματικό άρθρο 86 του Συντάγματος που εισηγήθηκε ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος κατά τη διάρκεια της αναθεώρησης του Συντάγματος το 2001.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι ο νόμος περί ευθύνης υπουργών είναι πλέον ανενεργός λόγω της θέσεως σε ισχύ των Διεθνών Συνθηκών(*) κατά της Διαφθοράς που σύμφωνα με το άρθρο 28.1 του Συντάγματός μας έχουν υπερνομοθετική ισχύ και για τον λόγο αυτό ενσωματώθηκαν στην Ελληνική νομοθεσία με τους νόμους 3560/2007 και 3666/2008. Επομένως οι όποιες εκκλήσεις περί κατάργησης του νόμου περί ευθύνης υπουργών είτε γίνονται από άγνοια, ή εκ του πονηρού…
Ανεξάρτητα όμως της ισχύος, ή μη, του νόμου αυτού έχει αποδειχθεί ότι η Βουλή είναι παντελώς ανίκανη να διερευνήσει και να αποδώσει δικαιοσύνη για ποινικές υποθέσεις των μελών της, ενώ όποτε το επιχειρεί υπερισχύουν είτε πολιτικοί υπολογισμοί ή μια διακομματική αλληλεγγύη συγκάλυψης. Επιπλέον, η θεσμοθετημένη εξάρτηση της δικαιοσύνης από την εκάστοτε κυβέρνηση ακυρώνει τον ρόλο της καθώς η οποιαδήποτε εμπλοκή της σε ποινικές υποθέσεις πολιτικών προσώπων συνοδεύεται πάντα από δίκαιες ή άδικες κατηγορίες περί εξυπηρέτησης πολιτικών σχεδίων.
Για τους λόγους αυτούς, η Φιλελεύθερη Συμμαχία διεκδικεί την αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, μέσω της ανάδειξης της ηγεσίας της από διευρυμένη πλειοψηφία της Βουλής και όχι μέσω διορισμού της από την εκάστοτε κυβέρνηση. Η μη δέσμευση από το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία, επί αυτού του κομβικού για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης ζητήματος, συνιστά κραυγαλέα ομολογία της επιθυμίας τους να συνεχίσουν να διατηρούν τη δικαιοσύνη χειραγωγημένη ώστε να εξυπηρετούν ατιμώρητα τα άνομα κομματικά τους συμφέροντα.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της χαρακτηρίζει κόλαφο για τη κυβέρνηση τα στοιχεία που ανακοίνωσε σήμερα η Eurostat για την ελληνική οικονομία. Ειδικότερα, σύμφωνα με την πρώτη κοινοποίηση των στοιχείων της Eurostat για το προηγούμενο έτος στην ευρωζώνη, το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας αυξήθηκε από 3,6% σε 5% έναντι 4,8% που προέβλεπε η κυβέρνηση. Κατόπιν αυτού, ο υπουργός Οικονομίας θα πρέπει να παρουσιάσει στις 8 Ιουνίου, μία ημέρα μετά τις ευρωεκλογές, νέα μέτρα στο Eurogroup που θα πρέπει να πείθουν ότι το έλλειμμα θα μειωθεί στο 3% του ΑΕΠ έως το 2010 μέσω της επιβολής μέτρων που θα αποφέρουν 5,5 δισ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να βρεθούν από την περιστολή της σπατάλης του κράτους καθώς, σύμφωνα με τα σημερινά στοιχεία της Eurostat, οι δημόσιες δαπάνες της Ελλάδας αυξήθηκαν από το 44% του ΑΕΠ το 2007 στο 44,9% το 2008…
Όμως, όπως έχει γίνει γνωστό, τα νέα μέτρα θα είναι πάλι φορομπηχτικά και πρόσκαιρα καθώς η κυβέρνηση ούτε θέλει ούτε μπορεί να αντιμετωπίσει τις σπατάλες του κράτους που αυξάνονται πλέον σταθερά κατά 11% κάθε χρόνο. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της σπατάλης αφορά χρήματα των φορολογούμενων πολιτών που καταλήγουν στις τσέπες των παρασιτικών ομάδων που λυμαίνονται τα ασφαλιστικά ταμεία, τα νοσοκομεία, τα δημόσια έργα, την εκπαίδευση…
Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, όσο η λεηλασία των χρημάτων των φορολογουμένων συνεχίζεται, και μάλιστα αυξανόμενη, κάθε νέος φόρος στερείται νομιμοποίησης καθώς συντηρεί μια γενικευμένη κλεπτοκρατία. Αυτό είναι το μείζον πολιτικό πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει κάθε κυβέρνηση στο πεδίο της οικονομίας. Από τη στάση τους σε αυτό το ζήτημα κρίνονται καθημερινά τα πολιτικά κόμματα, οι πολιτικοί αλλά και οι πολίτες.
Ο F.A.Hayek μας καταθέτει σε πολλά γραπτά του, την απερίφραστη υποστήριξή του, τόσο στο ομοσποδιακό σύστημα οργάνωσης, όσο και στην ομοσπονδιακή προοπτική της Ευρώπης. Μάλιστα το σημαντικότερο κείμενο του στο θέμα είναι γραμμένο μόλις το 1939 (The Economic Conditions of Interstate Federalism, το οποίο περιλαμβάνεται επίσης ως κεφάλαιο του βιβλίου του Individualism and Economic Order, 1948). Σε αυτό το κείμενο εξηγεί ξεκάθαρα γιατί το ομοσπονδιακό σύστημα ευνοεί τις φιλελεύθερες πολιτικές και εμποδίζει τον παρεμβατισμό, την αναδιανομή και τον προστατευτισμό. Ο συλλογισμός του στηρίζεται ουσιαστικά σε τρία βασικά επιχειρήματα.
Το τρίτο επιχείρημα του Hayek είναι ότι μια ομοσπονδία, όπου κάποιες σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται από ομοσπονδιακά όργανα, είναι λιγότερο ευάλωτη σε προσοδοθηρικές ομάδες πίεσης ή εξαρτήσεις, σε σχέση με τις κυβερνήσεις των εθνικών κρατών.
Η 