Λίγα λόγια για μένα

Ονομάζομαι Φώτης Περλικός και είμαι 29 ετών. Γεννήθηκα στον Πειραιά και μεγαλώνοντας έζησα διαδοχικά στον Προφήτη Ηλία, την Νέα Σμύρνη, το Παλαιό Φάληρο και την Καλλιθέα. Τελείωσα την Ιατρική Σχολή Αθηνών και αυτή τη στιγμή εργάζομαι ως αγροτικός ιατρός στην Κάρυστο. Δεν είμαι παρά ένας απλός καθημερινός πολίτης που, όπως όλοι οι νέοι της γενιάς μου, βιώνω τα καθημερινά προβλήματα και τις ανασφάλειες που δημιουργεί η προβληματική οικονομική πορεία της χώρας, τα κλειστά στεγανά στα περισσότερα επαγγέλματα και το παρεμβατικό χέρι του κράτους.

Η επαφή μου με τον Φιλελευθερισμό

Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα τις πολιτικές μου αναζητήσεις σε διαφορετικούς ιδεολογικούς χώρους (αριστερότερων τάσεων…). Μετά από μια πολύ έντονη και πολύχρονη προσωπική πνευματική ζύμωση σήμερα αντιλαμβάνομαι ότι οι προτάσεις των πολιτικών χώρων αυτών οδηγούν στην δυστυχία και την ανελευθερία και πουθενά αλλού. Αντίθετα, το πρόταγμα της ατομικής ελευθερίας, οι θεσμοί των ανοιχτών αγορών και οι πολιτικές που εκπορεύονται από αυτούς, όχι μόνο έχουν ένα πανίσχυρο ηθικό υπόβαθρο αλλά το κυριώτερο υπήρξαν η βάση ώστε μια σειρά λαοί να ξεφύγουν από την ένδειά τους.

Καταλυτικό ρόλο στην επαφή μου με την σύγχρονη φιλελεύθερη σκέψη έπαιξε το διαδίκτυο, και η ελεύθερη πρόσβαση στην σύγχρονη διεθνή βιβλιογραφία που προσέφερε, χάρη στην οποία μπόρεσα να έρθω σε επαφή και με σύγχρονους και με κλασικούς διανοητές του Φιλελευθερισμού, των οποίων το έργο φυσικά στην χώρα μας περνά απαρατήρητο. Το διαδίκτυο ήταν το μοναδικό μέσο για να παρακάμψω την ιδεολογική μονομέρεια που προπαγανδίζεται εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας, αλλά και το μοναδικό μέσο για να έρθω σε επαφή με ανθρώπους με κοινές ιδέες και παρόμοιες ανησυχίες.

H πρώτη μου συμμετοχή σε κίνηση του φιλελεύθερου χώρου στην Ελλάδα, ήταν με την συμμετοχή μου στο Δίκτυο Ελευθερίας, στα τέλη του 2004, λίγο πριν διαλυθεί. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι η πρώτη συμμετοχή μου σε φιλελεύθερο πολιτικό φορέα.

Γιατί συμμετέχω στην Φιλελεύθερη Συμμαχία

Είμαι ένας απλός Έλληνας πολίτης. Δεν έχω ούτε τα υλικά μέσα, ούτε την δυνατότητα, ούτε τις προσβάσεις, που να μπορούν να δημιουργήσουν ένα κόμμα εξουσίας. Έχω όμως την ανάγκη να πω 5 πράγματα και να δω 5 φιλελεύθερες ιδέες και πάλι στο τραπέζι του πολιτικού διαλόγου. Τα τελευταία 15 χρόνια κάθε μέσο παρέμβασης και κάθε οργανωμένη φωνή φιλελεύθερων ιδέων έχουν εξαφανιστεί.

Η καταθλιπτική κυριαρχία των ιδεολογημάτων και των ιδεοληψιών του κρατισμού (αριστερών και δεξιών) έχει φέρει την οικονομία και την κοινωνία σε αδιέξοδο, έχει κάνει την διαφθορά καθημερινότητα, έχει καταστρέψει τις σχέσεις εμπιστοσύνης των πολιτών με τους πολιτικούς και έχει κάνει την πολιτική έναν απροκάλυπτο πόλεμο ελέγχου της κρατικής εξουσίας και των προνομίων που αυτή εξασφαλίζει.

Ζούμε καθημερινά στη χώρα μας μια διαρκή επίθεση στον πυρήνα των αξιών του Δυτικού Κόσμου όπως διαμορφώθηκαν με την Μεταρρύθμιση, τον Διαφωτισμό, την Βιομηχανική Επανάσταση και με τους αγώνες ενάντια στους ολοκληρωτισμούς της Εκκλησίας, του δεσποτισμού, του φασισμού και του κομμουνισμού. Γι’αυτό η υπεράσπιση των αρχών της ελευθερίας της ατομικής έκφρασης, της προστασίας της ελευθεροτυπίας, του σεβασμού της ιδιωτικότητας, του περιορισμού της παρέμβασης του κράτους, της ανεξιθρησκείας, του χωρισμού κράτους-εκκλησίας και της εξάλειψης του κοσμικού πολιτικού ρόλου της οργανωμένης θρησκείας, δεν φτάνει να αποτελεί στάση ζωής. Χρειάζεται μια αποτελεσματική πλατφόρμα έκφρασης.

Πιστεύω ότι μόνο η σταθερή και συνεπής προσφορά φιλελεύθερων προτάσεων από έναν οργανωμένο πολιτικό φορέα είναι σε θέση να αρχίσει μια σταδιακή, ίσως και αργή, αλλά ανοδική πορεία της απήχησης του φιλελεύθερου χώρου. Μια προσπάθεια σίγουρα δύσκολη, που εκτείνεται σε μεγάλο βάθος χρόνου και δεν κρίνεται από πρόσκαιρα αποτελέσματα. Με βάση τις υπάρχουσες συνθήκες, ο πολιτικός πραγματισμός επιβάλει ένα μικρό, ιδεολογικά συμπαγές κόμμα που να συσπειρώνει αρχικά κόσμο για τις ιδέες του, και στη συνέχεια να πορευτεί στην κοινωνία ανάλογα με την απήχηση των ιδεών και των λόγων του.

Θεωρώ ότι αυτή η κίνηση μπορεί πραγματικά να αποκαταστήσει το έλλειμμα φιλελεύθερου πολιτικού λόγου στη χώρα μας και να επαναφέρει στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής αξίες όπως η ελευθερία, η ιδιοκτησία του ατόμου, η ισότητα απέναντι στους νόμους, το απαραβίαστο του ιδιωτικού του χώρου, η αυτοτέλεια του ατόμου και η εξύψωση των ατομικών δικαιωμάτων πάνω από οποιοδήποτε σύνολο. Να προβάλει το όραμα μιας ανοιχτής κοινωνία πολιτών, μεταθέτοντας το άτομο, τον πολίτη, στο επίκεντρο των διαδικασιών αποφάσεων και ευθυνών, μεγιστοποιώντας και τις ελευθερίες και τις επιλογές του.

Με τα λόγια της Ayn Rand, “ασχολούμαι με την πολιτική ώστε κάποτε να μην χρειάζεται να ασχολούμαι με την πολιτική”. Να συμβάλω μέ όποιο τρόπο μπορώ και με όποιες δυνάμεις έχω, ώστε να μεγιστοποιηθεί η ελευθερία των πολιτών να αποφασίζουν για κάθε τομέα της ζωής του οι ίδιοι, και να μην παραχωρούνται οι ελευθερίες μας στην δικαιοδοσία της απόφασης κανενός γραφειοκράτη και κανενός πολιτικού του προϊστάμενου.