Φώτης Περλικός - Ατομικά Δικαιώματα, Ελεύθερη Οικονομία, Ανοιχτή Κοινωνία

Ποιά αλλαγή στο ασφαλιστικό;

Το ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδας είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Η διατήρηση του “δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης” ταυτίστηκε με την λεηλασία, από το κράτος και κάποιες προνομιούχες ομάδες, των χρημάτων της πλειονότητας των εργαζομένων που κατέβαλλαν κανονικά και αδιαμαρτύρητα στη διάρκεια του εργασιακού τους βίου τις ασφαλιστικές τους εισφορές.Η διαχείριση των ασφαλιστικών Ταμείων από το κράτος δημιουργεί φτώχεια για τους πολλούς. Η διαχείριση των ασφαλιστικών Ταμείων από το κράτος εγγυάται την επερχόμενη χρεοκοπία. Η συνεχώς αυξανόμενη ανάγκη για κρατική συμμετοχή και στήριξη διογκώνει τα ελλείμματα.

H Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει την αντικατάσταση του σημερινού ασφαλιστικού συστήματος από ένα μεικτό σύστημα που θα διασφαλίζει μακροπρόθεσμα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Το προτεινόμενο νέο σύστημα βασίζεται σε δύο πυλώνες:

 

  • σε ένα υποχρεωτικό δημόσιο πρόγραμμα συνταξιοδότησης αναδιανεμητικού χαρακτήρα με στόχο την ανακατανομή του εισοδήματος υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων, διασφαλίζοντας μια ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη για όλους τους Έλληνες πολίτες ανεξάρτητα προηγούμενου εργάσιμου βίου και εισφορών
  • και ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα κεφαλαιοποιητικού χαρακτήρα, υποχρεωτικά για το σύνολο των εργαζομένων, τα οποία θα στηρίζονται στις αρχές της ανταποδοτικότητας, του ανταγωνισμού και της ατομικής ευθύνης.

Παραθέτουμε πιο αναλυτικά τις προτάσεις μας:

 

  • Κάθε Έλληνας πολίτης υποχρεούται να καταθέτει σε ειδικού τύπου λογαριασμό τράπεζας ή ασφαλιστικού ιδρύματος (δημόσιου ή ιδιωτικού) της επιλογής του τις ασφαλιστικές του εισφορές, καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου. Στον ίδιο λογαριασμό κατατίθενται και οι εργοδοτικές εισφορές. Οι ασφαλιστικές εισφορές κάθε ασφαλισμένου και οι εργοδοτικές εισφορές υπέρ αυτού αποτελούν ατομική ιδιοκτησία του ασφαλισμένου, οι οποίες εάν δεν εισπραχθούν στο σύνολό τους λόγω πρόωρου θανάτου, μεταβιβάζονται στους νόμιμους κληρονόμους.
  • Το συντάξιμο όριο ηλικίας είναι αυτό που προσδιορίζει ελεύθερα ο εργαζόμενος στο ασφαλιστήριο συμβόλαιό του και σχετίζεται άμεσα με το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών του. Κατά συνέπεια, υπερβολικά αυξημένες εισφορές μπορούν να συνεπάγονται εξαιρετικά πρόωρη συνταξιοδότηση ή αντίστροφα, οι μειωμένες εισφορές να συνεπάγονται καθυστερημένη συνταξιοδότηση.
  • Κάθε Έλληνας και Ελληνίδα δικαιούται μια ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη στο πλαίσιο του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Η υλοποίηση του μέτρου αυτού γίνεται μέσω της κάλυψης από το κράτος της διαφοράς μεταξύ της σύνταξης του ασφαλιστικού φορέα και του ποσού του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, εφόσον η πρώτη είναι χαμηλότερη.
  • Επί πλέον της παροχής της αυτής, ο κάθε πολίτης θα είναι ελεύθερος να κερδίζει με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο οποιοδήποτε επιπλέον εισόδημα. Η συνταξιοδότηση ενός εργαζομένου δεν θα τον υποχρεώνει σε αυτόματη και αναγκαστική αποχή από κάθε εργασία. Ο συνταξιούχος θα μπορεί να εργάζεται, εφόσον φυσικά του προσφέρεται εργασία (όχι όμως στο δημόσιο), για να συμπληρώνει τη σύνταξή του.
  • Τα ασφαλιστικά ιδρύματα και οι τράπεζες που θα πιστοποιούνται από το κράτος ώστε να διαθέτουν τους ειδικού τύπου ασφαλιστικούς λογαριασμούς, θα πρέπει να ανταγωνίζονται ελεύθερα μεταξύ τους για την προσέλκυση ασφαλιστικών εισφορών μέσω της παροχής πρόσθετων ωφελημάτων στους ασφαλισμένους και της παροχής πολλαπλών ασφαλιστικών προγραμμάτων. Μέσω του ανταγωνισμού αυτού οι ασφαλισμένοι θα αποσπούν σημαντικό μερίδιο των κερδών που θα απορρέουν από την διαχείριση των ασφαλίστρων από τις τράπεζες και άλλα ασφαλιστικά ιδρύματα.
  • Κάθε εργαζόμενος μπορεί να αλλάζει, υπό προϋποθέσεις, ασφαλιστικό πρόγραμμα και/ήκαι/ή ασφαλιστικό οργανισμό όποτε το θελήσει. Οι ασφαλιστικές συνεισφορές εργαζομένων και εργοδοτών εκπίπτουν κάθε φόρου ενθαρρύνοντας με αυτόν τον τρόπο την αποταμίευση και την ελεύθερη διαμόρφωση από κάθε εργαζόμενο του επενδυτικού του χαρτοφυλακίου και συνεπώς του συνταξιοδοτικού του μέλλοντος.
  • Τα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ιδρυμάτων και των τραπεζών που θα πιστοποιούνται από το κράτος θα τελούν υπό την παρακολούθηση και την εγγύησή του και θα διαθέτουν ειδικό αποθεματικό ταμείο κάλυψης κινδύνου που θα είναι άμεσα διαθέσιμο στους δικαιούχους σε περίπτωση χρεοκοπίας κάποιου ασφαλιστικού ιδρύματος.
  • Έχουν μελετηθεί και είναι εφαρμόσιμα μια σειρά από μέτρα για τη μετάβαση από τη σημερινή προβληματική κατάσταση στην προτεινόμενη υγιή και αυτοσυντηρούμενη.

2 Responses to “Ποιά αλλαγή στο ασφαλιστικό;”

  1. Sakoulakis Says:

    Το ασφαλιστικό είναι από τα πιο πολύπλοκα ζητήματα όχι μόνο στην Ελλάδα άλλα σε πολλές χώρες. Η πρότασή σας μου φαίνεται ότι κινείται στην σωστή κατεύθυνση. Από την άλλη βλέπω ένα τεράστιο επικοινωνιακό κενό ανάμεσα στην πρόταση αυτή και στον κόσμο. Εννοώ ότι στην Ελλάδα, όπως την ξέρουμε, δεν μπορώ να φανταστώ με ποιόν τρόπο μπορεί ο κόσμος να καταλάβει τον ειρμό και την φιλοσοφία πίσω από τέτοιες μεταρρυθμίσεις. Όταν δεν μπορούμε να κάνουμε μια στοιχειώδη μεταρρύθμιση στην παιδεία, όταν φοβόμαστε να αγγίξουμε την Ολυμπιακή, όταν η ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ και της ΔΕΗ προχωράει με τον τρόπο που προχωράει, τότε πώς μπορούμε να ελπίζουμε ότι προτάσεις όπως αυτή που αναφέρεις μπορούν -έστω- να τεθούν επί τάπητος?

    Στο δικό μου μυαλό ακόμα και η σφοδρή προπαγάνδα θα δυσκολευόταν να αλλάξει τη ρότα της σκέψης μας, πόσο μάλλον η ορθολογική σκέψη την οποία επικαλείστε εσείς.

    Αχ, Ελλάδα..

  2. ixis Says:

    -Σε ταλαιπωρεί κάποιος δημόσιος υπάλληλος;
    -Καθυστερεί τη διεκπεραίωση της υπόθεσής σου;
    -Δεν σου βγάζει εγκαίρως τη σύνταξη;
    -Σε ζημίωσε η αργοπορία του;
    Ο δικηγόρος σου θα σου πεί να κάνεις αγωγή αστικής ευθύνης κατά του δημοσίου (ορίζεται δικάσιμος μετά από 3 ½ χρόνια, γίνεται κάποια αναβολή, περνούν 2 χρόνια να βγει η πρωτόδικη απόφαση, μετά έχει έφεση και μετά αναίρεση κλπ).

    Δεν σου έχει πει ότι υπάρχει «Ειδική αίτηση αποζημίωσης κατά του υπαίτιου δημοσίου υπαλλήλου» (ο οποίος πρέπει να κατονομάζεται αφού στο τέλος από την τσέπη του θα βγει η αποζημίωση) στην οποία να περιγράφονται επακριβώς οι συνθήκες της ζημιογόνου συμπεριφοράς του υπαλλήλου και η ζημιά που προέκυψε στον αιτούντα (λ.χ. από την καθυστέρηση ενέργειας).
    Το νομικό πλαίσιο που προβλέπεται για την υποβολή της εν λόγω αίτησης είναι: (1.)Άρθρο 7 του Ν. 3242.04 (ΦΕΚ 102/Α’/24-5-2004) (2) Άρθρο 2, παρ. 2β, του Ν. 2690/99, (ΦΕΚ 45/Α΄/9-3-1999) (3) Άρθρο 5, του Ν. 1943/91, (ΦΕΚ 50/Α΄/11-4-91) (4) ΔΙΣΚΠΟ/Φ. 17/1710/3-3-04, (ΦΕΚ 1226/Β΄/10-8-04) Απόφαση των Υφυπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομίας και Οικονομικών. Διάβασε πως θα την συντάξεις στο:

    www.equal-rights-greece.com

Leave a Reply