|
Η συνωμοσιολογία είναι ένας πολύ βολικός τρόπος σκέψης. Δίνει εύκολες, γρήγορες και εύπεπτες απαντήσεις σε προβλήματα με χιλιάδες αλληλεπιδρούντες συμπαράγοντες. Δεν μπαίνει στην βάσανο της ορθολογικής εξέτασης των δεδομένων, των περιορισμών, της φύσης και της πολυπλοκότητας κάθε ζητήματος. Οι θεωρίες συνομοσίας απαιτούν ενόχους, τους οποίους προσωποποιούν χωρίς ίχνος απόδειξης. Για τις περισσότερες απλώς η διατύπωση ενός κινήτρου φτάνει για να στηθεί μια συλλογική κατηγορία.
Θεωρίες συνομωσίας έχουμε ακούσει σχεδόν για κάθε μεγάλο γεγονός, καταστροφικό ή όχι. Η περίπτωση των πρόσφατων πυρκαγιών δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Είναι ένα στοιχείο πάντα υπαρκτό όπου υπάρχει διακίνηση πληροφορίας και συνδέονται στενά με ανθρώπινες ψυχολογικές ανάγκες για εύκολες απαντήσεις. Είναι ένας απλοϊκός τρόπος σκέψης τον οποίον εκμεταλλεύεται κάθε είδους λαϊκισμός για αποκομίσει φτηνά και πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη.
Η αντιμετώπισή αυτών των θεωριών, στα πλαίσια του δημόσιου διάλογου μιας ανοιχτής κοινωνίας, δεν μπορεί παρά να είναι η τεκμηριωμένη αποδόμησή τους και η ορθολογική ανάδειξη των ασυνεπειών και των αντιφάσεών τους. Η τεράστια διάδοση που γνωρίζουν με το παραμικρό στη χώρα μας, είναι ένδειξη του προβλήματος ποιότητα του δημόσιου διαλόγου μας, όπου οι φωνές του ορθολογισμού και των επιστημονικών δεδομένων επικαλύπτονται από κραυγές, συναισθηματισμούς και κατηγορίες.
Στην χώρα μας όμως το πρόβλημα επεκτείνεται βαθύτερα, εφόσον οι ίδιοι οι θεσμοί και οι διαχειριστές τους, αγκαλιάζουν αυτές τις θεωρίες (χωρίς ίχνος απόδειξης). Είναι εξωφρενικό να εμφανίζονται υπουργοί της κυβέρνησης και να μιλάνε για ασύμμετρες απειλές, να αφήνουν υπονοούμενα, αλλά χωρίς ένα έστω στοιχείο!
Η επίσημη υιοθέτηση θεωριών συνομωσίας (πού ακούστηκε κυβέρνηση να δηλώνει επίσημα ότι υιοθετεί ότι σκέφτεται ο κάθε πολίτης του οποίου η πληροφόρηση είναι ελλιπέστατη) δείχνει μια κυβέρνηση με έλλειμμα πολιτικής σκέψης. Ένα έλλειμμα όχι απλά ικανότητας διαχείρισης μιας κρίσης αλλά και ικανότητας αντίληψης της φύσης της.
Δυστυχώς η κυβέρνηση και τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ χρησιμοποιούν τις αναπόδεικτες θεωρίες συνομωσίας για να σπείρουν τον φόβο εχθρών και απειλών μεταξύ των πολιτών, την ώρα που η κύρια πηγή φόβου είναι η ανικανότητα του κράτους να προστατέψει τους πολίτες του.
Το πρόβλημα όμως επεκτείνεται στην περίοδο εκλογών που διανύουμε και ανάγεται σε πολιτική ανωμαλία. Οι πολίτες καλούνται να εκλέξουν κυβέρνηση ψηφίζοντας υπό καθεστώς οργής, αγανάκτησής, πόνου, φόβου, τρομοκρατίας και συνειδητητά καλλιεργούμενης ανασφάλειας. Όμως από αυτές τις εκλογές θα δοθεί εντολή σε μια κυβέρνηση για κρίσιμες αποφάσεις στο ασφαλιστικό, στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, στην παιδεία κτλ, χωρίς καμία ουσιαστική συζήτηση αφού η εθνική αυτή τραγωδία και τα παρεπόμενά της θα σκεπάσουν τα πάντα.
Εκλογές χωρίς να τεθούν τα θέματα που κληθεί να αντιμετωπίσει η επόμενη κυβέρνηση (τα οποία μάλιστα ήταν ο λόγος των πρόωρων εκλογών) ή χωρίς ουσιαστικό διάλογο και ενημέρωση του πολίτη, είναι εκλογές που προσβάλλουν το ουσιαστικό κύρος της Δημοκρατίας μας. Είναι κρίσιμης σημασίας ο κόσμος να πάει στην κάλπη σωστά ενημερωμένος και για τα προβλήματα της χώρας και για τις λύσεις που προτείνουν όσοι πολιτικοί σχηματισμοί διεκδικούν την ψήφο του, και όχι να εξαντληθεί ο διάλογος στην ανάλυση παρανοϊκών σεναρίων συνομωσίας ή τις μικροπολιτικές προσπάθειες εκμετάλλευσης της λαϊκής αγανάκτησης.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η παρούσες εκλογές διεξάγονται σε καθεστώς πολιτικής ανωμαλίας, που υποβαθμίζει την ποιότητα της Δημοκρατίας μας και αφαιρεί από τους πολίτες σημαντικά τους δικαιώματα. Θα προσπαθήσει όμως στο μέτρο που μπορεί να αναδείξει μια συνολική πολιτική πρόταση βιώσιμης ανάπτυξης, προστασίας του πολίτη και υπεράσπισης των ατομικών ελευθεριών, και να την θέσει στην επιλογή των ψηφοφόρων.
Η χώρα μας χρειάζεται μια συνολική αλλαγή πορείας. Μια αλλαγή πολιτικής, όχι προσώπων (και μάλιστα φθαρμένων επαγγελματιών της πολιτικής), στηριγμένη σε αρχές και όχι στην ηθικολογία, τον λαϊκισμό ή την ασύμμετρη λογική της καλλιέργειας του φόβου και της τρομοκρατίας. Σε αυτές τις εκλογές υπάρχει επιτέλους επιλογή. Και επειδή υπάρχει επιλογή, υπάρχει και ευθύνη,
Σεπτεμβρίου 2, 2007 at 6:57 πμ | Uncategorized | No comment
|
