Ενόψει των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης η Φιλελεύθερη Συμμαχία επισημαίνει ότι το μετεκλογικό πολιτικό σκηνικό δεν δημιουργεί αισιοδοξία για επίλυση των εκρηκτικών προβλημάτων που έχουν συσσωρευτεί. Προβλήματα όπως η προβλεπόμενη κατάρρευση του ασφαλιστικού μετά το 2010, η εκτίναξη της ακρίβειας λόγω ανύπαρκτου ανταγωνισμού, η αύξηση του δημόσιου χρέους στα 210 δις ευρώ, η αναστολή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, η καταστροφή του περιβάλλοντος, απαιτούν άμεση αντιμετώπιση.
Όμως η πολιτική ενίσχυση του δεξιού και αριστερού συντηρητισμού και λαϊκισμού στις πρόσφατες εκλογές εγγυάται την αναβολή, για άλλη μια φορά, των μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται.
Η άτακτη υποχώρηση της κυβέρνησης στις πιέσεις της ακροδεξιάς στο θέμα του βιβλίου της Ιστορίας αποτελεί τη πρώτη ένδειξη “αποφασιστικότητας” της νέας κυβέρνησης. Η ενδεχόμενη “στροφή στα αριστερά” του ΠΑΣΟΚ σε συνδυασμό με την άνοδο της αριστεράς εγγυώνται υπεράσπιση του σημερινού τέλματος.
Κυβέρνηση και αντιπολίτευση με πρόσχημα την διατήρηση του “κοινωνικού κράτους” διατηρούν ένα καθεστώς που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των προνομιούχων συντεχνιών στη παιδεία, στο ασφαλιστικό, στη δημόσια διοίκηση, στις ΔΕΚΟ. Έτσι, η ανάπτυξη της χώρας θυσιάζεται στα συμφέροντα λίγων, αλλά ισχυρών, παρασιτικών ομάδων.
Στον αντίποδα όλων αυτών η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει τις φιλελεύθερες πολιτικές της προτάσεις: την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ, τη κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, την απεξάρτηση από το κράτος των ιδρυμάτων εκπαίδευσης – περίθαλψης – ασφάλισης, τη μείωση των φόρων και την εφαρμογή κεφαλαιοποιητικού ασφαλιστικού συστήματος.
Σεπτεμβρίου 27, 2007 at 4:01 πμ | Uncategorized | 1 comment
Κάνοντας μια πρώτη αξιολόγηση των ελλείψεων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι δικαιωματικά πρώτη θέση στον κατάλογο καταλαμβάνει η έλλειψη οικονομικών πόρων. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία είναι πραγματικά ένα κόμμα πολιτών και αυτό δεν το λέμε ως επικοινιακό τέχνασμα. Το σύνολο των οικονομικών της πόρων είναι από εθελοντικές συνεισφορές μελών της και άλλων απλών πολιτών. Σε αυτές τις εκλογές τα χρήματα που ξόδεψε το κόμμα και τα μέλη συνολικά δεν ξεπέρασαν τις μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των εξόδων (άνω του 90%) αφορούσαν ανελαστικές δαπάνες που είναι υποχρεωμένα τα κόμματα να καταβάλουν προκειμένου να μπορέσουν να συμμετάσχουν: παράβολα, έξοδα δικαστικών επιμελητών, εκτύπωση ψηφοδελτίων, μεταφορά τους σε όλες τις νομαρχίες της Ελλάδος κτλ. Τα χρήματα που διατέθηκαν για προβολή του κόμματος και των θέσεών του ήταν ελάχιστες χιλιάδες ευρώ.
Κάθε ψήφος έχει ένα κόστος προσέγγισης. Δεν φτάνει να συμφωνεί κάποιος μαζί σου. Πρέπει να τον βρεις, να του εκθέσεις τις ιδέες και τις προτάσεις σου, να τον πείσεις για αυτές και μετά να τον πείσεις ότι η ψήφος σε εσένα τις εξυπηρετεί καλύτερα από την ψήφο σε κάποιον άλλο. Το κόστος αυτό διαφέρει από πολίτη σε πολίτη και εξαρτάται και από το πόσο έτοιμος είναι να δεχτεί αυτά που λέμε και πόσο εύκολο είναι να τον βρούμε για να του τα πούμε. Σε επόμενη συζήτηση μπορούμε να αναλύσουμε αν τα λίγα χρήματα διατέθηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να κερδίσουν τους ψήφους που χρειάζονταν το μικρότερο κόστος προσέγγισης, άρα να μεγιστοποιηθεί το εκλογικό αποτέλεσμα.
Σεπτεμβρίου 21, 2007 at 4:00 πμ | Uncategorized | No comment
Η χθεσινή βραδιά είχε για πολλούς από μας διπλό ενδιαφέρον. Από την μία, η πρώτη εκλογική κάθοδος της ΦΣ, και από την άλλη, το πολιτικό σκηνικό σε κεντρικό επίπεδο που διαμορφώνεται με βάση τα χθεσινά αποτελέσματα.
Οι ψήφοι και το ποσοστό της ΦΣ ήταν κάτι το λογικά αναμενόμενο για ένα κόμμα λίγων μηνών, οργανωτικά ανέτοιμο, με ελάχιστους οικονομικούς πόρους και μηδενική προβολή στα ΜΜΕ (όπως είχαμε τονίσει και στην ανακοίνωση καθόδου). Μάλλον πιο σωστά, οι ψήφοι και το ποσοστό μας είναι δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με τα χρήματα που αφιερώσαμε, των μελών που έτρεξαν, την προβολή που είχαμε ή τον αριθμό των συμπολιτών μας που φτάνοντας στην κάλπη είχαν μια σαφή εικόνα για μας. Στο στάδιο που βρισκόμαστε νίκη για μας ήταν και μόνο η συμμετοχή (κάτι καθόλου εύκολο και καθόλου δεδομένο).
Η συμμετοχή μας στην εκλογές όμως πέτυχε (και ξεπέρασε) όλους του στόχους που είχαμε θέσει για αυτήν:
- πετύχαμε την γνωστοποίηση της ύπαρξής μας και σε κάποιο βαθμό των θέσεών μας σε ένα κομμάτι του εκλογικού σώματος που αλλιώς θα ήταν αδύνατον να προσεγγίσουμε, αφού στην διάρκεια της τετραετίας οι ευκαιρίες για κάτι τέτοιο είναι μηδαμινές.
- απόκτήσαμε πάρα πολλούς νέους φίλους και μέλη, ανθρώπους που δεν είχε τύχει να ακούσουν για μάς
- από την συμμετοχή στην διαδικασία μάθαμε πάρα πολλά για το πώς διεξάγονται στην πράξη οι εκλογές, πράγματα που ως απλοί πολίτες/εξωτερικοί παρατηρητές δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε. Έγιναν αρκετά λάθη. Αλλά μαθαίνουμε μέσω της μόνης διαδικασίας μάθησης: της δοκιμής.
- η διαδικασία των εκλογών μετέτρεψε αρκετά μέλη μας, που μέχρι τα τέλη Αυγούστου ήταν μόνο προβληματισμένοι πολίτες, σε ενεργά πολιτικά στελέχη ικανά να σηκώσουν ευθύνες και να αναλάβουν κρίσιμους ρόλους στο κόμμα.
- αυτό που πέρισυ τέτοιον καιρό ήταν στο μυαλό μόλις 10 συμπολιτών μας, τον Φλεβάρη είχε την στήριξη 250, και χθες είχε την αποδοχή 7500 περίπου. Μια πολύ καλή βάση για τον πολιτικό μαραθώνιο (που εκτείνεται σε βάθος τουλάχιστον δεκαετίας) που έχει ξεκινήσει η ΦΣ για να ακουστούν θέσεις και προτάσεις που δυστυχώς γίνονται όλο και πιο σπάνιες στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό.
Αν η συμμετοχή της ΦΣ στις εκλογές αποτελεί μια προσωπική ικανοποίηση, το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται σήμερα μόνο ικανοποιητικό δεν είναι για τη χώρα. Οι εκλογές ανέδειξαν μια κυβέρνηση με οριακή αυτοδυναμία, με την οποία είναι σχεδόν σίγουρο ότι δεν πρόκειται να προωθηθεί καμία αναγκαία ριζική διαρθωτική αλλαγή ή μεταρρύθμιση. Αν η κυβέρνηση ήταν άτολμη με 165 βουλευτές, με 152 θα φοβάται και την σκιά της. Ειδικά σε ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα, με συντρηπτικά πλειοψηφούσα τάση την λαϊκή δεξιά και ισχυρό πόλο την ακροδεξιά, κάθε φιλελεύθερη μεταρρύθμιση είναι σε θέση να ανασταλλεί από τους ενδοιασμούς ελάχιστων βουλευτών (αμφιβάλλω αν καν τεθούν ως σκέψη τέτοιου είδους αλλαγές). Αυτό που μας περιμένει είναι μια απόλυτη ακινησία, όπου όλα τα μεγάλα προβλήματα θα μετατεθούν στις πλάτες τις επόμενης κυβέρνησης (όπως γίνεται εδώ και 3 τετραετίες με το ασφαλιστικό) υπό δυσμενέστερους όρους.
Οι χθεσινές εκλογές αποτύπωσαν μερικές τραγικά δυσάρεστες τάσεις στην ελληνική κοινωνία με την ισχυροποίηση των κομμάτων διαμαρτυρίας (και την ουσιαστική επιβράβευση του ρόλου τους ως θεματοφυλάκων της στασιμότητας). Την στροφή της στον συντηρητισμό, την εσωστρέφειά της, την αυτοαπομόνωσή της και την ριζοσπαστικοποίησή της. Τάσεις εξηγήσιμες πολιτικά, αλλά ταυτόχρονα βαθιά επικίνδυνες. Ακόμα και αστείες/δευτερεύουσες αλλαγές να τολμήσει η κυβέρνηση θα έχει να αντιμετωπίσει το γιγαντωμένο κίνημα του λαϊκισμού και της διαμαρτυρίας. Είτε από τα αριστερά, είτε από τα δεξιά. Οικονομία, παιδεία, ασφαλιστικό, εξωτερική πολιτική είναι πλέον τομείς υπό ομηρία. Από την κυβέρνηση και τα κόμματα διαμαρτυρίας ξέρουμε τι έχουμε να περιμένουμε (τίποτα και διαδηλώσεις για το τίποτα).
Αυτό που δεν ξέρουμε είναι τι θα γίνει στην πάλη των εσωκομματικών μηχανισμών του ΠΑΣΟΚ, όπου οι κρατικοδίαιτοι στυλοβάτες τους βλέπουν για δεύτερη τετραετία την εξουσία από απόσταση. Τα περιθώρια ανάδειξης ενός “σύγχρονου σοσιαλδημοκρατικού κόμματος κτλ” είναι μηδαμινά, καθώς τα υλικά από τα οποία συντίθεται απέδειξαν 2 φορές (και με Σημίτη και με ΓΑΠ) ότι κάτι τέτοιο αντιστρατεύται τα βασικά τους συμφέροντα και τον λόγο ύπαρξής τους στην πολιτική (δηλαδή την νομή της εξουσίας του μεγάλου κράτους). Αν αυτή η διαδικασία οδηγήσει στην απελευθέρωση των όποιων προοδευτικών φωνών του, που σήμερα βρίσκονται εγκλωβισμένες και στο περιθώριο, ή όχι μένει να φανεί.
Το όραμα της Ελλάδας της ανοιχτής κοινωνίας είναι πιο θολό από χθες. Πράγμα που καθιστά ακόμα επιτακτικότερη την ανάγκη ύπαρξης και την ενδυνάμωση της ΦΣ.
Σεπτεμβρίου 17, 2007 at 4:04 πμ | Uncategorized | No comment
Επειδή το πολιτικό μας σύστημα είναι ουσιαστικά ένα κλειστό καρτέλ και ο εκλογικός νόμος κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του, θα σας παρουσιάσουμε στο ίντερνετ μια σειρά από τηλεοπτικά σποτάκια της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, τα οποία δεν θα μπορέσετε φυσικά να δείτε στην τηλεόραση!
Στόχος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας είναι η οικοδόμηση μιας σύγχρονης δημοκρατικής κοινωνίας βασισμένης στο σεβασμό των θρησκευτικών ελευθεριών και στην δημιουργία μιας εκκλησίας διοικητικά και θεσμικά αυτοτελούς και πλήρως απεγκλωβισμένης από τις παρεμβάσεις του κράτους ικανής να αντιμετωπίσει με επιτυχία τις προκλήσεις του μέλλοντος.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει την πλήρη ανεξαρτητοποίηση της εκκλησίας με την μετατροπή της σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Οι θρησκευτικοί οργανισμοί ανεξαρτήτως δόγματος θα είναι πλέον αυτοδιοικούμενοι και θα μπορούν να εστιάσουν ανεμπόδιστα στον πνευματικό και κοινωνικό τους ρόλο, χωρίς τον ασφυκτικό εναγκαλισμό και τη σύγχυση ρόλων μεταξύ αυτών και της πολιτείας.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία αναγνωρίζοντας το ατομικό δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης (ΟΗΕ, 1948), προτείνει τον πλήρη διαχωρισμό πολιτείας και θρησκευτικών οργανισμών και υποστηρίζει ότι οι νόμοι του κράτους οφείλουν να έχουν αποκλειστικά και μόνο κοσμικούς σκοπούς, να είναι ουδέτεροι απέναντι στις θρησκείες και να μην οδηγούν σε εμπλοκή πολιτείας και εκκλησίας. Η πολιτεία έχει το χρέος να σέβεται και να προστατεύει την ελευθερία των πολιτών να εκδηλώνουν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, δημόσια ή ιδιωτικά.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμερίζεται το όραμα των Ευρωπαίων Φιλελευθέρων (ELDR) που «πρεσβεύει την αρχή ότι οι σύγχρονες, χωρίς αποκλεισμούς κοινωνίες πρέπει να διαχωρίζουν την πολιτική από τη θρησκεία» και ότι «η κοσµική κοινωνία συμβάλλει σηµαντικά στην εκτόνωση των εντάσεων μεταξύ των θρησκευμάτων και στην προώθηση της ανοχής και της κατανόησης μεταξύ ατόµων που ανήκουν σε διαφορετικά θρησκεύματα».
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει:
• Την απλοποίηση των διαδικασιών ίδρυσης θρησκευτικών οργανώσεων με τη μορφή νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου. Η εκκλησία της Ελλάδος και οι λοιπές εκκλησίες και θρησκευτικές οργανώσεις να ενταχθούν στις σχετικές ρυθμίσεις.
• Η εκκλησιαστική περιουσία που τυχόν βρίσκεται σήμερα στον έλεγχο του κράτους, είτε αφορά την κινητή ή την ακίνητη, να επιστραφεί στην εκκλησία της Ελλάδος κατά τις διατάξεις του ΑΚ, η οποία στη συνέχεια θα είναι η μόνη αρμόδια για την διαχείρισή της.
• Τα εισοδήματα των θρησκευτικών οργανώσεων από οποιαδήποτε πηγή και αν προέρχονται, να φορολογούνται βάσει της νομοθεσίας που ισχύει για τα εισοδήματα των μη κερδοσκοπικών νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου.
• Η ακίνητη περιουσία να υπόκειται στις επιβαρύνσεις βάσει της νομοθεσίας που διέπει όλα τα ακίνητα της χώρας, είτε αυτά ανήκουν σε ιδιώτες είτε σε εταιρείες ή οργανισμούς.
• Η διαχείριση των ευαγών ιδρυμάτων (βακούφια) της μουσουλμανικής μειονότητας θα πρέπει να γίνεται από την ίδια χωρίς παρεμβάσεις του ελληνικού κράτους.
• Οι κληρικοί να αποτελούν εργαζόμενους που θα υπάγονται και θα μισθοδοτούνται από το ΝΠΙΔ του θρησκευτικού οργανισμού που θα ανήκουν, θα φορολογούνται όπως ο κάθε εργαζόμενος Έλληνας πολίτης και θα συμμετέχουν στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας και στο σύστημα συνταξιοδότησης που θα ισχύει για όλους τους Έλληνες πολίτες.
• Την αφαίρεση από όλους τους θρησκευτικούς φορείς όλων των διοικητικών και δικαστικών αρμοδιοτήτων που τους έχουν παραχωρηθεί από το κράτος.
• Την κατάργηση του υποχρεωτικού χαρακτήρα του θρησκευτικού όρκου, όπου κι αν αυτός απαιτείται, και την αντικατάστασή του με πολιτικό όρκο.
• Το θρήσκευμα αποτελεί προσωπικό δεδομένο του κάθε ατόμου και δεν αναγράφεται σε κανένα δημόσιο έγγραφο.
• Την κατάργηση του νόμου περί προσηλυτισμού.
• Τη απλοποίηση των διαδικασιών της αποτέφρωσης νεκρού για όσους πολίτες το επιθυμούν, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις.
• Την κατάργηση κάθε ειδικής μεταχείρισης των θρησκευτικών λειτουργών, την κατάργηση όλων των θρησκευτικών υπηρεσιών των υπουργείων, και τη μετονομασία του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων σε Υπουργείο Παιδείας.
• Η εκκλησία να έχει το δικαίωμα όπως κάθε άλλος φορέας ή ιδιώτης να ιδρύσει ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα σε όποιο αντικείμενο επιθυμεί, σύμφωνα με την νομοθεσία που θα ισχύει.
• Σε συνταγματικό επίπεδο, η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα επιδιώξει:
o Πλήρη κατάργηση του άρθρου που ονομάζει την επικρατούσα θρησκεία, ασχολείται με θρησκευτικά δόγματα και καθορίζει τον τρόπο που μεταφράζονται θρησκευτικά κείμενα.
o Κατάργηση της απαγόρευσης του προσηλυτισμού και των περιορισμών στη δημόσια εκδήλωση των θρησκευτικών πεποιθήσεων των πολιτών στο όνομα της προστασίας των χρηστών ηθών. Απελευθέρωση των θρησκευτικών λειτουργών από τον έλεγχο και την εποπτεία του κράτους.
o Ρητή απαγόρευση της λογοκρισίας. Κατάργηση της παραγράφου που επιτρέπει την κατάσχεση εντύπων ‘για προσβολή της χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας’.
o Διαγραφή της αναφοράς στην ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης από τους σκοπούς της παιδείας.
o Πλήρης κατάργηση των άρθρων που παραχωρούν ειδικά προνόμια σε συγκεκριμένες εκκλησίες.
o Κατάργηση του θρησκευτικού όρκου (Πρόεδρος της Δημοκρατίας και βουλευτές) και αντικατάστασή του με πολιτικό όρκο.
Σεπτεμβρίου 3, 2007 at 6:12 πμ | Uncategorized | No comment
