Δεν πρέπει να υπάρχει συμβολικότερη φωτογραφία της αντίστασης του ατόμου στο κράτος-οδοστρωτήρα του ολοκληρωτισμού.

H επέτειος των γεγονότων της Τιεν Αν Μεν στη χώρα μας περνά απαρατήρητη, μιας και συγκρούεται με τον πυρήνα των αρχών των κυρίαρχων ιδεοληψιών για περισσότερο και παρεμβατικότερο κράτος. Μας θυμίζει μια εποχή που όχι απλά περνά στη λήθη αλλά που χωρίς αιδώ εξιδανικεύεται από τους νοσταλγούς της. Την εποχή του συγνού ολοκληρωτισμού όπου αυτά που στις δυτικές δημοκρατίες συμβαίνουν ως εξαίρεση, εκεί ήταν (και είναι ακόμα όπου επιβιώνει) ο κανόνας. Η ρήση του Karl Popper δεν ήταν ποτέ πιο επίκαιρη από την 4η Ιουνίου του 1989:
Those who promise us paradise on earth never produced anything but a hell.

Ιουνίου 4, 2007 at 4:35 πμ | Uncategorized | No comment

Μετά την περίπτωση της Outlook, όπου είχαμε λογοκρισία με παρέμβαση του κ.Έβερτ και εντολή του κ.Βενιζέλου, χθες ο γενικός διευθυντής του εκθεσιακού κέντρου HELEXPO συνελήφθη κατηγορούμενος για παράβαση του νόμου περί “ασέμνων” και “προσβολή συμβόλων του ελληνικού κράτους”. Έγινε έφοδος μετά από καταγγελία στο εκθεσιακό κέντρο όπου γίνεται έκθεση σύγχρονης Τέχνης και οι αστυνομικοί βρήκαν ένα dvd που παιζόταν την ώρα εκείνη και παρουσίαζε άσεμνες σκηνές με μουσική υπόκρουση τον εθνικό ύμνο. Η δημιουργός του dvd, το οποίο κατασχέθηκε, αναζητείται.

H Ελλάδα δεν είναι κράτος δικαίου. Είναι ένα κράτος ασυδοσίας που μπορεί επιλεκτικά να στρέφεται εναντίον όποιου θέλει, αφού οι θεσμοί που θα έπρεπε να προστατεύουν τον πολίτη από τις επεμβάσεις του κράτους στη ζωή του είναι διάτρητοι (με την νομιμοποίηση την κυρίαρχης ιδεοληψίας ότι το κράτος πρέπει να επεμβαίνει στις ζωές των πολιτών “για το καλό τους”. Μια ιδεοληψία που διαρκώς προπαγανδίζουν όσοι κερδοσκοπούν από αυτήν την επέμβαση).

Η ελευθερία της έκφρασης στην Ελλάδα είναι ανέκδοτο. Μπορεί να δίνεται η εντύπωση ότι ο καθένας λέει ότι θέλει, αλλά στην πραγματικότητα οι πολίτες εκφράζονται όχι επειδή προστατεύονται από θεσμούς, αλλά λόγω της ανοχής και της καλής προαίρεσης των κατασταλτικών μηχανισμών. Εφόσον οι κατασταλτικοί μηχανισμοί θέλουν να δράσουν, υπάρχουν ένα σορό παραθυράκια (ακόμα και στο Σύνταγμα, του οποίου ο ρόλος έχει εντελώς διαστρεβλωθεί, και από μηχανισμό ελέγχου της εξουσίας του κράτους απέναντι στον πολίτη έχει γίνει όργανο νομιμοποίησης την επέμβασης του κράτους), όπως διατάξεις “προσβολής” εθνικών συμβόλων, της θρησκείας, της δημοσίας αιδούς κτλ. Παράθυρα που όχι δεν επιτρέπουν την ελεύθερη δημόσια έκφραση αλλά φτάνουν να λογοκρίνουν έργα τέχνης που εκτίθενται σε ιδιωτικό χώρο και που πληρώνει κάποιος εισητήριο για να τα δει!

Γι’αυτό το Ελληνικό Σύνταγμα έχει 700+ λέξεις στα άρθρα για την ελευθερία της έκφρασης, όταν το Αμερικανικό γράφει μόνο:

Congress shall make no law abridging freedom of speech.

Κάθε μία λέξη παραπάνω συνιστά όχι προστασία της ελευθερίας της έκφρασης, αλλά περιορισμό της, ανοίγοντας παραθυράκια ώστε το κράτος να προσπεράσει τους θεσμούς που προστατεύουν τον πολίτη από την εξουσία των διαχειριστών του κράτους να περιορίζουν τις ελευθερίες του.

Αυτή η διατύπωση επέτρεψε στο Αμερικανικό Ανώτατο Δικαστήριο να θεωρήσει ότι το κάψιμο της αμερικανικής σημαίας είναι μια πράξη που προστατεύεται από το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση (1),(2). Η έλλειψη μιας τέτοιας ξεκάθαρης διατύπωσης στο Ελληνικό Σύνταγμα και το πνεύμα κρατικής παρεμβατικότητας που το διαπνέει είναι που επέτρεψε την επέμβαση της αστυνομίας χθες στην HELEXPO ή που οδηγεί σε λίγες μέρες τον Αντώνη Τσιπρόπουλο στο δικαστήριο.

Μέχρι να αποκτήσουμε ένα ξεκάθαρο φιλελεύθερο σύνταγμα προστασίας των δικαιωμάτων του πολίτη από την παρεμβατικότητα του κράτους, ο κάθε κ.Έβερτ, ο κάθε κ.Βενιζέλος, ο κάθε κ.Λιακόπουλος και ο κάθε αστυνομικός θα μπορούν να περιορίζουν τις ελευθερίες μας και μας μπλέκουν στα γρανάζια της γραφειοκρατίας του συστήματος απονομής “δικαιοσύνης” (γιατί ακόμα και αν αποδωθεί, ποτέ δεν αποζημιώνεται η ζημιά που προκαλεί ο γραφειοκρατικός τρόπος λειτουργίας της μέχρι να τελεσιδικήσει μια απόφαση μετά από χρόνια).

Ιουνίου 3, 2007 at 4:37 πμ | Uncategorized | No comment

Τα ατομικά δικαιώματα και η ελευθερία σκέψης και έκφρασης
είναι πιο σημαντικά από συλλογικούς κανόνες και σύμβολα.

Το Σάββατο 2 Ιουνίου, η αστυνομία εισέβαλλε και κατάσχεσε ένα έργο τέχνης στην διεθνή έκθεση τέχνης “Art Athina” που γίνεται στην Αθήνα υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, και συνέλαβε τον διευθυντή του εκθεσιακού χώρου για παράβαση του νόμου περί ασέμνων και προσβολή συμβόλων του ελληνικού κράτους. Η εισβολή της αστυνομίας έγινε μετά από καταγγελία «άγνωστου», πολίτη που «αγανάκτησε» αντικρίζοντας DVD που έπαιζε παρουσιάζοντας άσεμνες σκηνές με μουσική υπόκρουση τον εθνικό ύμνο.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί τις συγκεκριμένες αστυνομικές ενέργειες ως παραβίαση του δικαιώματος ελεύθερης καλλιτεχνικής έκφρασης. Το επιχείρημα περί παράβασης του νόμου περί ασέμνων είναι αστείο καθώς το έργο τέχνης δεν εκτίθετο σε δημόσιο χώρο αλλά στον περιορισμένο χώρο της έκθεσης, με σαφή σήμανση ακαταλληλότητας για νέους κάτω των 18 ετών και η έκθεση είχε εισιτήριο.

Το επιχείρημα περί προσβολής συμβόλων του ελληνικού κράτους εντάσσεται σε μια μακρά σειρά ενεργειών δίωξης και καταστολής οποιασδήποτε έκφρασης διαφορετικότητας και οποιασδήποτε αμφισβήτησης –έργω ή λόγω- εθνικών, θρησκευτικών και κοινωνικών συμβόλων. Η συζήτηση κάθε φορά εξαντλείται σε κραυγές και συνθήματα με πολύ λαϊκισμό και συναίσθημα, με εύκολες κατηγορίες για ΄προδότες’, ‘γραικύλους’, ‘ανώμαλους’ και ‘αντίχριστους’, με διαπόμπευση και συχνά βαριές διώξεις.

Τα κόμματα που είναι οι θεσμοί λειτουργίας της δημοκρατίας σιωπούν εύσχημα –ιδιαίτερα τα δύο μεγάλα-, υπό το φόβο του πολιτικού κόστους

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία δηλώνει ξεκάθαρα ότι τα ατομικά δικαιώματα, η ελευθερία σκέψης και έκφρασης το δικαίωμα στη διαφορετική γνώμη και στη διαφορετικότητα, είναι πιο σημαντικά από συλλογικούς κανόνες, μύθους, ιδεοληψίες και αποτελούν τον αναπαλλοτρίωτο πυρήνα του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί τους δημοκρατικούς Έλληνες πολίτες να υπερασπιστούν τα ατομικά δικαιώματα με κάθε τίμημα απέναντι στις κραυγές του λαϊκισμού, του παραλογισμού, της γκρίζας κοινωνικής ομοιομορφίας, με δυο λόγια στην προσπάθεια για επιστροφή στη βαρβαρότητα. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι αναγκαίο να προασπίσουμε το δικαίωμα των ατόμων να επικρίνουν και να αμφισβητούν ιδέες –ακόμα και ολόκληρα ιδεολογικά συστήματα– που θεωρούνται πολύτιμες από άλλους ανθρώπους.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι η καταστολή απέναντι στην διαφορετικότητα δεν είναι παρά έκφραση του φόβου όσων δεν αισθάνονται ότι μπορούν να υπερασπιστούν τις ιδέες τους στον δημόσιο διάλογο. Τα εθνικά σύμβολα, η γλώσσα και η ιστορία μας κινδυνεύουν μόνο από τους αμαθείς ή ημιμαθείς αυτόκλητους υπερασπιστές τους που κάνουν χρήση της καταστολής, όχι από αυτούς που δρουν φανερά, δημιουργούν και εκφράζουν με παρρησία την γνώμη τους.

Ιουνίου 3, 2007 at 1:39 πμ | Uncategorized | No comment

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, σε δελτίο τύπου της σχετικό με τη καταλήστευση των αποθεματικών των ταμείων ανακοινώνει την υποβολή μηνυτήριας αναφοράς κατά παντός υπευθύνου και τη προσφυγή της στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για παραβίαση του σχετικού κοινοτικού δικαίου λόγω πράξεων ή παραλείψεων της ελληνικής κυβέρνησης. Στη μηνυτήρια αναφορά της κατά παντός υπευθύνου η Φιλελεύθερη Συμμαχία, τονίζει ότι συμπεριλαμβάνει και τους συνδικαλιστές μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων που όρισε η ΑΔΕΔΥ, δεδομένου ότι συμμετείχαν και αυτοί στη λήψη των σχετικών ομόφωνων αποφάσεων που ζημίωσαν τους ασφαλισμένους.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί τη κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς από την ΑΔΕΔΥ στις 29/5/2007 ως σκανδαλώδη καθώς επιχειρεί να αποσείσει τις βαρύτατες πολιτικές και ίσως και ποινικές ευθύνες των συνδικαλιστών της και της ηγεσίας της που δεν προάσπισαν, όπως όφειλαν, τα συμφέροντα των εργαζομένων που εκπροσωπούσαν.
Οι συνδικαλιστές μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Τ.Ε.Α.Δ.Υ. που αποτελούν σχεδόν το 50% του Δ.Σ. ανήκουν στην ΠΑΣΚΕ του ΠΑΣΟΚ (2 μέλη), τη ΔΑΚΕ της Νέας Δημοκρατίας (2 μέλη), το ΠΑΜΕ του ΚΚΕ (1 μέλος) και την Αυτόνομη Παρέμβαση του Συνασπισμού (1 μέλος). Όλοι αυτοί, μαζί με τους υπόλοιπους κομματικούς εγκάθετους που απαρτίζουν το Δ.Σ. του ασφαλιστικού ταμείου, δεν έθεσαν ερώτημα περί της νομιμότητας της επένδυσης σε υψηλού ρίσκου ομόλογα πέραν του ανώτατου 23% που προβλέπει ο νόμος, δεν αποχώρησαν λόγω του μη καθορισμού ορίων εντός των οποίων θα έπρεπε να κινηθούν η αγορά και η πώληση των συγκεκριμένων ομολόγων, δεν απαίτησαν την εφαρμογή του άρθρου 42 του νόμου 2676/99 που επιβάλλει τον έλεγχο και αξιολόγηση της επενδυτικής συμπεριφοράς των ασφαλιστικών φορέων από την Ειδική Επιτροπή Εποπτείας της Διαχείρισης της Περιουσίας των Ασφαλιστικών Φορέων, και δεν παραιτήθηκαν καταγγέλλοντας τον Υπουργό Απασχόλησης Σάββα Τσιτουρίδη όταν αυτές οι αρμοδιότητες μεταφέρθηκαν παράνομα με την υπουργική του απόφαση 16652/Α-7-2006 στον Ειδικό Γραμματέα Ευγένιο Παπαδόπουλο.

Δυστυχώς, αυτές οι πράξεις ή παραλείψεις των συνδικαλιστών δεν έχουν γίνει γνωστές καθώς οι συνδικαλιστικές ηγεσίες απολαμβάνουν μια απαράδεκτη ασυλία τα τελευταία τριάντα χρόνια. Η ασυλία αυτή των συνδικαλιστικών συντεχνιών οφείλεται στις, ομολογουμένως αποτελεσματικές, πολιτικές και ιδεολογικές τους παρεμβάσεις μέσω των οποίων κατορθώνουν να συσκοτίζουν το ρόλο τους και να παρουσιάζονται σαν οι θεματοφύλακες της δημοκρατίας, της προόδου και της “κοινωνικής δικαιοσύνης”, υποστηρίζοντας μαχητικά ότι “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη”, εννοώντας φυσικά το δικό τους.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα συνεχίσει να αποκαλύπτει το ρόλο τους και προτείνει τη κατάργηση όλων των εργασιακών προνομίων που απολαμβάνουν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες του Δημοσίου και τη κατάργηση της συμμετοχής τους στα Διοικητικά Συμβούλια των δημόσιων οργανισμών και των ασφαλιστικών ταμείων.

Ιουνίου 1, 2007 at 4:40 πμ | Uncategorized | No comment